บทที่ 137 ถ้ามีคนกระทำไม่ดีต่อข้า เหตุใดต้องปล่อยไป

สายตาของจางอวี่โหร่วทอดไปยังร่างของเย่นหลิน เธอจะไม่รู้สึกถึงความเกลียดชังจากตัวของเขาได้อย่างไร

เธอก็เป็นเช่นนี้ ไม่มีทางปล่อยให้คนอื่นเอาเรื่องที่ไม่ยุติธรรมมาลงที่ตัวเธอ

ไม่อย่างนั้นไม่แน่ว่าตอนไหนสักตอนอาจจะเกิดความไม่พอใจกั

บทที่ 138 ฆ่าจางอวี่โหร่ว

อยู่ๆ เขาก็จับลงที่บ่าท้งสองของเธอ จากนั้นก็มองไปที่ตัวของเธอด้วยความหนักแน่น

ก่อนหน้านี้เป็นความผิดของเขา ทั้งที่เห็นเธอค่อยๆ ก้าวถลำลึกลงไปแต่กลับไม่ได้หยุดยั้ง สุดท้ายไม่อาจจะให้เธอใช้ชีวิตในความฝันได้อีกแล้ว

“เย่นอิ่ง เจ้าฟังข้า ถ้าหากในใจของเขามีเจ้

บทที่ 139 หลินจื่อฟื้นขึ้น

สายลมพัดพา ท้องฟ้ามืดครึ้มขึ้น

สายฝนเริ่มโปรยปรายลงมาที่ทางด้านนอก ไม่เพียงแต่จะทำให้คนรู้สึกหนาวเย็น แต่ยังให้ความรู้สึกเย็นสบายชนิดหนึ่งอีกด้วย

จางอวี่โหร่วยืนอยู่ข้างหน้าต่าง เมื่อยื่นมือออกไปก็มีกลีบดอกไม้ที่เปียกชุ่มไปด้วยหยาดฝนปลิวเข้ามาสู่มือของเ