บทที่ 106 หากท่านไม่มีใจข้าก็จะไป

ตอนนี้จางยวี่โหร่วรู้เรื่องนี้แล้ว แต่ความรู้สึกในใจของเธอก็ยังซับซ้อนอยู่

แต่ต่อให้เกลียงชังเย่นอิ่งมากเท่าไหร่ ตอนนี้พูดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์แล้ว เย่นอิ่งเป็นเพียงแค่ส่วนเสริมเท่านั้น ฆาตกรที่ทำร้ายเธอจริงๆ คือเป่ยจื่อห้าวถึงจะถูก

จางยวี่โหร่วก

บทที่ 107 ใบหน้าภายหลังหน้ากาก

แสงแดดในยามเช้าค่อยๆส่องแสงสว่างขึ้นภายในห้อง

แต่ลมหายใจอันคลุมเครืออย่างหนักแน่นภายในห้อง กลับไม่ได้หายไป

ตามคำสั่งของหันยี่ฉี ห้องนี้ถูกตกแต่งให้เป็นห้องมงคลอย่างเป็นพิเศษ ทุกหนทุกแห่งล้วนเต็มไปด้วยผ้าม่านสีแดงแขวนอยู่ แม้แต่ผ้าห่มก็เป็นสีแดง ส่อ

บทที่ 108 กำจัดเธอด้วยมือของตัวเอง

หลังจากที่เย่นอิ่งถูกหันยี่ฉีซ้อมจนบาดเจ็บ เย่นหลินก็พาตัวกลับไปดูแล

มองดูน้องสาวที่นอนหมดสติอยู่บนเตียง เย่นหลินรู้สึกทั้งเจ็บปวดใจ ทั้งโทษตัวเอง และมีความเคียดแค้นอยู่ในใจเล็กน้อย

หลายปีที่ผ่านมานี้ พวกเธอสองพี่น้องอยู่เคียงข้างเขา ทำหลายสิ่งห