บทที่ 82: พิธีรับศิษย์

อาจารย์ คือผู้สั่งสอน ถ่ายทอดวิชาความรู้ และขจัดความสงสัย

ขงจื๊อกล่าวไว้ว่า "ผู้ที่นำของมาถวายด้วยความเคารพ เราไม่เคยปฏิเสธที่จะสอน"

อาจารย์ชุยก็ยึดถือแนวทางนี้เช่นกัน

ท่านและภรรยานั่งอย่างสง่าในตำแหน่งประธาน รับการคำนับสามครั้งจากพี่น้องเจียงจื่อเฟิงและเจียงจื่อเยี่ยน

บทที่ 83: ทาสเจ้าเล่ห์ที่หลอกทั้งนายและผู้อื่น

"จี๊ด จี๊ด จี๊ด~~~"

จักจั่นทยอยออกจากดินขึ้นต้นไม้

พร้อมกับเสียงจักจั่นตัวแรก เป็นฤดูร้อนแรกของเจียงเมี่ยวเมี่ยว

ใต้ร่มเงาสีเขียวของต้นท้อ มีเสื่อผืนใหญ่ปูอยู่

บนเสื่อมีทารกน้อยผิวขาวเหมือนตุ๊กตากระเบื้อง ผมบางๆถูกมัดจุกด้วยริบบิ้นสีแดง

เด็กน้อยสวมชุ

บทที่ 84: ความโชคร้ายคือที่พึ่งของความโชคดี

"โอ๊ย~~"

พร้อมกับเสียงร้องโอดครวญ

หน้าประตูจวนตระกูลชุย สาวใช้และคนรับใช้หญิงถูกโยนออกมาทีละคน

คนที่เดินผ่านไปมาชินชาแล้ว

คนที่ถูกโยนออกมาจากจวนนี้มีมากมายนับไม่ถ้วน

แต่คนที่มาก่อกวนแบบนี้เป็นครั้งแรก ที่ไม่ถูกส่งไปที่ว่าการอำเภอ แค่ถูกโยนออกมาก็นับว่าเบ