บทที่ 62 - ไม่ใช่เรื่องเล็ก

หิมะหยุดตก ท้องฟ้าแจ่มใส

ในลานบ้าน มีหิมะบางๆ ปกคลุม

ตอนหิมะตกไม่หนาว แต่ตอนหิมะละลายกลับหนาว

วันนี้หนาวมาก...

ที่มุมกำแพงมีถ่านไฟและน้ำร้อนกำลังเดือด ไอร้อนลอยขึ้น

ถ่านไฟใกล้จะไหม้หมดแล้ว เหลือเพียงแสงริบหรี่

ป้าหวังนอนพิงอยู่บนเตียง กอดผ้าห่มที่แข็งและเย็นเฉียบ ตัวสั

บทที่ 63 - จะต้องปิดปากหรือ

กระเบื้องสีเขียว ชายคาโค้ง คานไม้แกะสลัก และระเบียงวิจิตร

บนกิ่งไม้สีน้ำตาล มีหิมะขาวสะสม

สะท้อนดอกเหมยที่กำลังจะบาน

ในคฤหาสน์หลังหนึ่งในเมืองเจียงโจว

มีมัมมี่หนึ่งตัว

โอ้! ไม่ใช่

เป็นเด็กหนุ่มที่ถูกพันด้วยผ้าขาวมิดชิด

นั่งตัวตรงบนเตียง เผยให้เห็นดวงตาใสกระจ่าง

ชายแก่

บทที่ 64 - หูเชื่อยากตาเห็นจริง

เมื่อฟู่หลิงจวินได้ยินว่าเป็นท่านเจียงจากกรมพิธีการ

รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เจียงหยุนเจ๋อ ท่านเจียง...

ท่านเจียงผู้นี้มีชื่อเสียงดีมากในเมืองหลวง

ทำไมภรรยาและบุตรถึงมาอยู่ในชนบทห่างไกลเช่นนี้?

นึกถึงเด็กอ้วนที่ชื่อเจียงจื่อเฟิง ดูซื่อๆ แต่กลับแกล้งทำเป็นหมูเพื่อจับ