ตอน 56
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 56 เรื่องที่ทำได้สะดวก
ลู่ชิงเหยาเปิดประตูต้อนรับแขก
ในลานบ้านมีกองไฟลุกโชน ทุกคนดื่มสุราสนทนากันอย่างสนุกสนาน
ชาวบ้านที่เพิ่งเข้ามาต่างมองซ้ายมองขวาตามกลิ่นอาหารหอมๆ
ที่โต๊ะของเจียงอวิ๋นหู่ล้วนเป็นชายหนุ่มที่เหน็ดเหนื่อยจากการขุดหน่อไม้มาทั้งวัน
เกือบทั้งหมดเป็นคนที่สนิทและขยันขันแข็ง
ตอน 57
บทที่ 57 ราคาตามท้องตลาด
ลู่ชิงเหยานั่งข้างกองถ่าน ยิ้มมองเด็กหนุ่มสองคน "มีอะไรอีกหรือ?"
สือโถวลังเลครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยปาก "ป้า ที่บ้านพวกเราไปไม่ได้ หน่อไม้คงไม่ได้เอาไปขายที่เมืองเจียงโจวแล้ว ถ้าอย่างนั้น... ขายให้ท่านเลยได้ไหม..."
พูดจบก็แอบมองลู่ชิงเหยา เขาค่อนข้างกลัวป้าลู่คนนี้ แม้ใบหน้าจะ
ตอน 58
บทที่ 58 พวกเจ้าโง่หรือไง
ฤดูหนาวลึก หิมะตก
ทางใต้หิมะมาช้ากว่า ครั้งสุดท้ายที่หิมะตกคือเมื่อสามเดือนก่อน วันที่แม่เก็บเธอได้ เกือบจะแข็งตายในหิมะ นึกถึงตอนนั้นก็ยังหวาดกลัว ทำให้เธอไม่ค่อยชอบหิมะ
ทางใต้ฤดูหนาวแทบไม่มีหิมะ แต่ก็ตกบ้างเป็นครั้งคราว ตกๆ หยุดๆ ส่วนใหญ่เป็นหิมะเบาๆ
เด็กๆ ทางใต้มีค