บทที่ 485 การรวมตัวของครอบครัว

"สามีคะ เข้าห้องไปก่อนนะ"

จวิ้นจู่หรงอันมองสามีอย่างตำหนิ เป็นสัญญาณให้เขาปิดปาก

เฟิงเก๋อไม่รู้ แต่เธอดูแลสวนหลู่มาเกือบครึ่งปี และเกี่ยวข้องกับธุรกิจของห้างลู่จี้ เธอรู้ถึงความยากลำบากของแม่สามี

ผู้หญิงคนหนึ่ง สร้างตัวจากศูนย์ ในเวลาเพียงไม่กี่ปี สามารถสร้างห้างการค

บทที่ 486 จบ

เดือนเมษายนในโลกมนุษย์

ช่วงเวลาที่งดงามที่สุด

ดอกท้อบานส่งกลิ่นหอมทั่วสวน

องค์หญิงอวี๋ชิงหลับสบาย ในความฝันเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของดอกท้อ

หลับไปจนถึงบ่ายจึงตื่น

เมื่อลืมตา นางค่อยๆ ยืดตัวอย่างเชื่องช้า

รู้สึกว่าศีรษะปวดเล็กน้อย นางขมวดคิ้วและยกมือขึ้นนวดขมับ

เป็นเพราะลู่ซานเหนียงนี่แหละ

บทที่ 487 จบเรื่องทั้งหมด

สายลมยามค่ำพัดผ่านใบหน้า

พระอาทิตย์ตกสะท้อนบนผิวน้ำ ท้องฟ้าและทะเลกลายเป็นสีเดียวกัน

เทือกเขาริมแม่น้ำซ้อนทับกันเป็นชั้นเขียวขจี ในแสงอัสดงทาทาบด้วยสีทองเหลือง

เรือลำใหญ่หลายลำเคลื่อนตัวช้าๆ ในแม่น้ำ ทิ้งระลอกคลื่นเล็กๆ ไว้เบื้องหลัง

ควันจากการหุงต้มลอยขึ้นจากเรือ เป็นครั