บทที่ 479 ดื่มสุรายามเพลง

กลางดึก

เหมี่ยวเหมี่ยวตื่นขึ้นมาเข้าห้องน้ำ

ได้ยินเสียงร้องไห้ครวญครางคล้ายผีหรือหมาป่าหอนแว่วมาจากข้างนอก

พอออกไปดู เห็นหมาป่าขาวก็ไม่นอน กำลังเดินวนไปมาในลานบ้าน บางครั้งก็หอนสองสามครั้ง

พอฟังให้ดี ในลานบ้านข้างๆ มีคนกำลังร้องไห้หรือหัวเราะ

ความคิดแรกของเหมี่ยวเหมี่ยว..

บทที่ 480 ปัจจุบันไม่เหมือนอดีต

"ไม่เอา ไม่เอา น่ารำคาญจริง!"

เหมี่ยวเหมี่ยวส่ายหัวไปมา

"องค์หญิงน้อย เจ้ายังเด็ก ตัดสินใจเองไม่ได้หรอก รีบพาพวกเราไปพบมารดาของเจ้าเถอะ ผู้หญิงจะเก่งกาจมีความสามารถแค่ไหน สุดท้ายก็ต้องแต่งงาน หลบวันพระไม่พ้นเดือนเพ็ญหรอก..."

เหมี่ยวเหมี่ยวเจอสถานการณ์แบบนี้เป็นครั

บทที่ 481 เหมาะกับการแต่งงาน

การไว้ทุกข์แห่งชาติสิ้นสุดลงเพียงหนึ่งปี

เป็นรับสั่งจากพระวรชายาทรงพระชนมายุสูงสุด

นับว่าเป็นการทำประโยชน์อันยิ่งใหญ่แก่ประเทศและประชาชน มิฉะนั้นหากต้องไว้ทุกข์ถึงสามปี เศรษฐกิจก็จะตกต่ำลงมาก

ไม่เพียงแต่เศรษฐกิจเท่านั้น อัตราการเกิดก็จะลดลงด้วย

ในสมัยโบราณเชื่อว่ายิ่งม