บทที่ 477 ลมหายใจเฮือกสุดท้าย

เจ็บใจเหลือเกิน!

คำพูดของหัวหน้าตระกูลแทงเข้าไปในใจของเจียงอวิ๋นเจ๋อ

เจ็บปวดจนถึงกระดูก

ถ้าแต่ก่อนเขารักษาคำพูด หลังเรื่องวุ่นวายของตระกูลลู่ รับแม่ลูกกลับเมืองหลวง ปฏิบัติกับพวกเขาให้ดีกว่านี้

บางที...

บางทีลู่ชิงเหยาอาจไม่ขอหย่ากับเขา ครอบครัวก็อาจมีความสุขดี

มีภรรย

บทที่ 478 ฮองเฮาหนี้ห์ฟูเหริน

วันที่กลับมาอย่างมีชัย

สิ่งแรกที่เจียงจื่อเฟิงและคนอื่นๆ ทำคือไปรายงานต่อฮ่องเต้องค์ใหม่และรับรางวัล

บุตรชายคนที่สองของท่านแม่ทัพหลู่ยังคงรักษาด่านอยู่ที่ชายแดน คนที่กลับมามีเพียงหลานชายเจียงจื่อเฟิง และหลานชายหลู่หมิงซาน

รวมถึงหลานชายของชุยเหยียน ชุยซานหลาง

ทั้งสามคน

บทที่ 479 ดื่มสุรายามเพลง

กลางดึก

เหมี่ยวเหมี่ยวตื่นขึ้นมาเข้าห้องน้ำ

ได้ยินเสียงร้องไห้ครวญครางคล้ายผีหรือหมาป่าหอนแว่วมาจากข้างนอก

พอออกไปดู เห็นหมาป่าขาวก็ไม่นอน กำลังเดินวนไปมาในลานบ้าน บางครั้งก็หอนสองสามครั้ง

พอฟังให้ดี ในลานบ้านข้างๆ มีคนกำลังร้องไห้หรือหัวเราะ

ความคิดแรกของเหมี่ยวเหมี่ยว..