บทที่ 469 นายพลตายในสนามรบร้อยครั้ง

ที่ชายแดนมีการสู้รบ

แต่ไม่ถึงขั้นฉุกเฉิน

มู่อวิ๋นจี้ยกกลับมาแล้ว แต่พาทหารมาเพียงสามพันนาย

ถึงกระนั้น ก็ยังมีขุนนางผู้ตรวจการที่ปากเปราะกล่าวโทษเขา บอกว่าการกลับเมืองหลวงโดยไม่มีพระราชโองการเป็นความผิดร้ายแรง

ราชสำนักก็เหมือนบริษัท ต้องมีเสียงที่แตกต่างปรากฏขึ้น

บทที่ 470 ได้บุตรอันมีค่า

ครอบครัวเมี่ยวเมี่ยวกำลังรับประทานอาหาร

ประตูใหญ่ของสวนลู่ถูกเคาะขึ้นอย่างกะทันหัน

เมื่อได้ยินว่าผู้มาเยือนมาจากวังหลวง ลู่ชิงเหยาก็รู้สึกตกใจ

รีบหยิบผ้าเช็ดปากให้เด็กเล็กทั้งสอง

อดีตฮ่องเต้สวรรคตไม่ถึงเดือน ตามหลักการแล้ว เด็กสองคนนี้ในฐานะหลานของพระองค์ต้องไว้ทุกข์ และไ

บทที่ 471 การทำข้อตกลง

ในพระราชวังคุนหนิงเงียบราวกับความตาย

ทุกคนมองไปที่ท่านหญิงไทเฮา

"ข้ามาเยี่ยมพวกเจ้าที่เพิ่งคลอดบุตร จะให้หมอหลวงจัดยาบำรุงสำหรับพวกเจ้า" ไทเฮาทอดสายตามองพี่น้องตระกูลมู่ แล้วสุดท้ายสายตาก็หยุดที่ใบหน้าของลู่ชิงเหยาที่นั่งข้างมู่เจียงเยว่ "ฮูหยินลู่คนที่สามก็ตรวจด้วยเถอะ"

"ข