บทที่ 457 ลางร้าย

เจียงเมี่ยวเมี่ยวเงยหน้ามองฝูงนก

เธอยืนนิ่งงัน ตะลึง

เธอตกใจตัวเองมาก นกพวกนี้เป็นสิ่งที่เธอเรียกมาจริงๆ หรือ?

แทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

เพื่อพิสูจน์ เธอหยิบขลุ่ยไม้ไผ่ขึ้นมาเป่าอีกครั้ง

เหมือนเมื่อครู่ ขณะเป่าก็ภาวนาถึงสิ่งที่ต้องการในใจ

ทันใดนั้น ฝูงนกก็พุ่งเข้าใส่ทหารราวกับไม

บทที่ 458 ลูกธนูพร้อมยิง

วันนี้ในพระราชวัง

ควันปืนปกคลุม บรรยากาศตึงเครียด

อ๋องเฉินพาขุนนางไปที่ตำหนักเสวียนชิง สถานที่เข้าเฝ้า

แสร้งทำเป็นฟังขุนนางถวายฎีกา

"ข้าพระพุทธเจ้าขอถวายฎีกา แม่น้ำหวงเหอเกิดทะลุตลิ่งหลายจุดที่เมืองหยางอู่ เหอยิน และหลิงเหอ น้ำท่วมทำลายบ้านเรือนและพื้นที่เพาะปลูก"

"ข้าพร

บทที่ 459 เชิญเข้ากับดัก

การลองใจครั้งสุดท้าย

ขุนนางคุกเข่าเกือบครึ่งวัน

ไม่ได้รับการตอบสนองใดๆ

เมื่อโก่งธนูแล้ว ไม่มีลูกธนูย้อนกลับ อ๋องเฉินไม่อยากรออีกแล้ว เป็นหรือตาย ก็มีเพียงชั่วครู่นี้

เขานำขุนนางทั้งหมดมุ่งหน้าไปยังตำหนักบรรทมของฮ่องเต้

ขันทียวี่ตกใจจนสีหน้าเปลี่ยน รีบนำคนออกมาขัดขวาง: "ฝ่