บทที่ 454 ฆ่ากลับ

ยามรุ่งสาง

เที่ยงคืน

ในวังเกิดเพลิงไหม้อีกครั้ง

เปลวไฟลุกโชน ควันปกคลุม

แสงสว่างสีแดงทาบทาทั่วท้องฟ้า

ครั้งนี้ไฟไหม้ที่ตำหนักบรรทมของเซินเจาอี๋ เปลวไฟรุนแรงมาก

บรรดาสนมต่างขังตัวเองในห้อง ไม่ฟัง ไม่ดู ไม่ถาม รักษาตัวรอดเป็นยอดดี

พวกนางอยู่ในวังมาเกือบทั้งชีวิต ย่อมรู้ดีถึงอำนาจใน

บทที่ 455 ออกจากวังพร้อมภารกิจ

แม้จะเป็นกลางดึก

ข่าวก็แพร่ออกไปนอกวังอย่างรวดเร็ว

ถึงหูของเฉินอ๋องและเซินหลี่ว์ทั้งสองคน

เฉินอ๋องไม่ได้นอนทั้งคืน รอฟังข่าวจากวังตลอด

เมื่อได้ยินว่าพระมารดาฆ่าเซินเจาอี๋ เผาตำหนักเจาอี๋ เขาก็รู้ว่าแผนล้มเหลวแล้ว

มือที่บิดแรงๆ ทำให้ลูกประคำในมือแตกกระจายเต็มพื้น

ช่าง

บทที่ 456 เปลี่ยนโชคร้ายให้เป็นดี

"คุณเป็นใคร?"

เจียงเมี่ยวเมี่ยวมองหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า

เธอติดตามมาจากวังด้วยกัน พฤติกรรมน่าสงสัย การถามสักหน่อยคงไม่เกินเลย

เสินเจ้าอี๋ไม่ได้ตอบ แต่จ้องมองเธออย่างไม่วางตา

ช่างเหมือนเหลือเกิน!

เด็กหญิงนี้ช่างเหมือนองค์หญิงอวี๋ชิงมาก

โดยเฉพาะดวงตาคู่นั้น

ไม่ได้เหม