บทที่ 451 ผลแห่งความขมขื่น

ความเจ็บปวดรุนแรงที่แล่นไปทั่วร่าง

ทำให้เจียงอวิ๋นเจ๋อตื่นขึ้นมาจากภวังค์

เขาจำได้ว่าตัวเองถูกโจมตีระหว่างทางกลับจากบ้านตระกูลโจว

หลังจากนั้นก็ไม่รู้อะไรเลย

เขาพยายามทุบขาทั้งสองข้างของตัวเอง

พยายามลงจากเตียงเพื่อเดิน

หวังว่าทั้งหมดนี้จะเป็นเพียงเรื่องหลอก แค่ฝันร้ายเท่า

บทที่ 452 ตั๊กแตนตำข้าว

เมืองหลวง

ข่าวลือระบาด ทุกคนต่างกังวล

มีขุนนางจำนวนมากถูกจำคุก และจำนวนมากถูกยึดทรัพย์

ด้วยการ "เสียสละ" ของพวกเขา ท้องพระคลังก็เต็มขึ้นไม่น้อย

โดยเฉพาะบ้านของขุนนางเจียง

เป็นเสนาบดีชุยที่สั่งตรวจค้นยึดทรัพย์ แค่ถอดยศปลดตำแหน่ง ไม่ได้ลงโทษทางอาญา

อาจเป็นเพราะคุกของกรมอาญาแล

บทที่ 453 สร้างกรงขังตัวเอง

"แม่กลับมาแล้วหรือ?"

เมี่ยวเมี่ยวกระโดดขึ้นจากเก้าอี้นอนทันที

เมล็ดแตงโมในมือร่วงกระจายเต็มพื้น

เอื้อมมือไปคว้าจิ๊บๆ: "เจ้าว่าแม่กลับมาจากชายแดนแล้วหรือ?"

นกสีแดงตัวเล็กตกใจ กระพือปีกอย่างแรง ส่งเสียงร้องจิ๊บๆๆ

[กลับมาแล้ว เจียงเมี่ยวเมี่ยว ปล่อยข้านะ... เจ้าจะบีบข้าตาย