บทที่ 413

ใจช่างโหดเหี้ยม

ฤดูหนาวนี้

หนาวเหลือเกิน

ที่หนาวยิ่งกว่าอากาศคือหัวใจของประชาชน

ชายแดนสถานการณ์คับขัน เมืองชางโจวแตก แม่ทัพบาดเจ็บ...

สงครามใหญ่ครั้งนี้คงไม่จบลงในเร็ววัน

ความหวังที่จะได้พบสามี ลูกชาย หรือบิดาและพี่น้องกลับมา ต้องพังทลาย

รอผ่านไปปีแล้วปีเล่า ผ่านฤดูกาลนับไม่ถ้วน เคยคิด

บทที่ 415

แย่งชิงสิ่งที่คนรัก

เมี่ยวเมี่ยวเข้าวังอีกครั้ง

แตกต่างจากครั้งก่อน คราวนี้เธอเข้าไปอยู่เป็นเวลานาน

อย่างน้อยก็หนึ่งเดือน มากสุดอาจถึงสองสามเดือนหรือครึ่งปีก็ไม่แน่

เธอเพิ่งได้ยินการสนทนาระหว่างองค์หญิงและพี่ชายคนที่สอง

ฮ่องเต้ต้องการแสดงความโปรดปรานต่อตระกูลลู่ จึงพระราชทานของขวัญมาก

บทที่ 416

ราชวงศ์คือความไร้หัวใจที่สุด

วันนี้หิมะเบาตก

อากาศค่อนข้างหนาว

เจียงเมี่ยวเมี่ยวห่มผ้าคลุมขนฟูฟู

เผยให้เห็นเพียงใบหน้าเล็กๆ ที่แดงระเรื่อ

วันนี้ฮ่องเต้มองใบหน้าของเด็กหญิงตัวน้อย ที่ไม่มีผมม้าหนาเหมือนครั้งก่อน เผยให้เห็นหน้าผาก

คล้าย! คล้ายมาก

คิ้วและดวงตาเหมือนองค์หญิงอวี๋ชิงมาก ใครก