ตอน 40
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 40 - หมีตาบอดเขียนอักษร
"มอออ... มอออ..."
"กรุ๋งกริ๋ง!"
วัววิ่งบนถนนเล็กๆในชนบท
บนเกวียนมีคนนั่งเต็ม
ระหว่างทางหวังเฉวียนรับคนขึ้นมาอีกหลายคน
นับดู... แปดคน
เกินน้ำหนักแล้ว!
เจียงเมี่ยวเมี่ยวกำเสื้อพี่ชายแน่น
กลัวว่าจะพลาดแล้วเกวียนคว่ำ
"น้องไม่ต้องกลัว มีพี่อยู่ คนไม่ดีต้องหนีไปไกลๆ"
เจียงจ
ตอน 41
บทที่ 41 เรื่องร้ายที่เกิดจากลูกกวาดแอปเปิ้ล
.......
พวกมัน......
มันคืออะไรกันแน่?
สมัยโบราณไม่มีตุ๊กตาหรือเสื้อผ้าตุ๊กตาด้วยซ้ำ
เจียงเมี่ยวเมี่ยวรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้พาจิ๊บๆมาด้วย ไม่งั้นมันต้องรู้แน่ๆ
พี่ชายเห็นคนอื่นให้เงินรางวัล เขาก็หยิบเงิน 2 เหรียญโยนลงไป
ช่างสิ้นเปลืองจริงๆ!
การแสดง
ตอน 42
บทที่ 42 ช่วงเวลารับประกันราคา
เมืองเจียงโจว หลังเที่ยงวัน ที่ประตูเมืองมีรถม้าและรถวัวจอดอยู่ ลู่ชิงเหยาได้ขายรถโดยสารเดิมแล้วเปลี่ยนเป็นรถบรรทุกสินค้าแทน บรรทุกหน่อไม้เต็มทั้งสองคัน
เจียงจื่อเยี่ยนวิ่งหอบออกมาจากในเมืองแล้วบอกกับลู่ชิงเหยาว่า "แม่ ผมสืบมาแล้ว ที่ตลาดผัก หน่อไม้ฤดูหนาวลูกใหญ่ราค