บทที่ 4 มีพ่อที่เลว

เจียงจื่อเฟิงเปิดประตู

นอกประตูมีคู่สามีภรรยาวัยกลางคนและชายชรายืนอยู่

เสื้อผ้ามีรอยปะชุน

"พวกท่านหาใคร?"

เจียงจื่อเฟิงมองอย่างสงสัย คนที่มีหน้าตาคล้ายพ่อเขาอยู่บ้าง

ลู่ชิงเหยาก้าวไปดูใกล้ๆ รู้สึกคุ้นตา

นางจำได้ว่าตระกูลเจียงมีญาติอยู่ที่เจียงโจว เป็นลูกพี่ลูกน้องของสามี

นางพบเ

บทที่ 5 เรื่องร้ายซ้ำเติม

"อวี๋เหนียง พอเถอะ ลูกๆ รออยู่ที่บ้าน" เจียงหยุนหูขัดขึ้น

"พี่ใหญ่ ให้พี่สะใภ้พูดเถอะ" ลู่ชิงเหยาอยากรู้ว่านางจะพูดอะไร

หลิวอวี๋เหนียงเม้มปาก "น้องสะใภ้ เจ้ารู้ไหมว่าทำไมขาสามีข้าถึงเป๋า?"

ลู่ชิงเหยาไม่ตอบ

"ก็เพราะสามีอกตัญญูของเจ้ากับแม่สามีสั่งคนมาทำร้าย..."

หลิวอวี๋เหน

บทที่ 6 แขกไม่ได้รับเชิญ

รุ่งเช้าวันถัดมา

เสียงไก่ขันและสุนัขเห่าดังขึ้นเรื่อยๆ

ก่อนฟ้าสาง ลู่ชิงเหยาฝากลูกสาวไว้กับพี่ชายทั้งสองแล้วออกจากบ้านไป

เมื่อเจียงเมี่ยวเมี่ยวลืมตาขึ้น

สิ่งแรกที่เห็นคือท้องฟ้าสีคราม มีก้อนเมฆขาวเหมือนปุยฝ้ายลอยอยู่

เสียงแมลงและนกร้องดังไม่ขาดสาย

"เมี่ยวเมี่ยวตื่นแ