บทที่ 364

แขกที่บ้าน

"กร๊อบ กร๊อบ..."

เมี่ยวเมี่ยวแทะเมล็ดแตงโมเหมือนหนูน้อย กินเมล็ดวอลนัท

วันนี้ในงานเลี้ยง เธอกลับไม่ได้กินมากนัก

อาหารในจวนกงกงดูน่ากิน จัดจานหลากหลายรูปแบบ จัดวางอย่างสวยงาม

มีทั้งอาหารจากภูเขาและทะเล

หรูหราและน่าประทับใจมาก

แต่เมี่ยวเมี่ยวยังชอบฝีมือของป้าซิ่วซิ่วมากกว่า

เพ

บทที่ 365

จงเป็นพี่สะใภ้ของข้า

เด็กหญิงวาดภาพลึกลับบนกระดาษ

มือเปื้อนหมึกไปหมด

กงจู่หรงอันขมวดคิ้วเล็กน้อย "เมี่ยวเมี่ยว เราเลิกวาดรูปกันเถอะ มาเรียนดนตรีกันดีกว่า เธออยากเรียนเครื่องดนตรีอะไร พี่จะสอนให้"

กงจู่หรงอันแนะนำเครื่องดนตรีทั้งหมด

เธอเล่นได้ทั้งพิณผีผา คงโฮว และกู่ฉิน แต่เชี่ยวชาญที่ส

บทที่ 366

หารือเรื่องการสู่ขอ

ยามเย็น

ลู่ชิงเหยากลับบ้าน

สิ่งแรกที่เธอทำคือ ไปหาจวิ้นจู่หรงอันเพื่อดื่มชาและพูดคุยกัน

แม้ตอนนี้ทั้งสองจะนั่งเผชิญหน้ากันอยู่ในห้องหนังสือแล้ว

แต่เธอก็ยังตัดสินใจไม่ได้

หญิงสาวตรงหน้าเป็นคนเรียบร้อย อ่อนหวาน มีมารยาท แต่ค่อนข้างขี้อาย

ตอนนี้เธอก้มหน้า มือกำลังบิดผ้