ตอน 365
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 365 จงเป็นพี่สะใภ้ของข้า
เด็กหญิงวาดภาพลึกลับบนกระดาษ
มือเปื้อนหมึกไปหมด
กงจู่หรงอันขมวดคิ้วเล็กน้อย "เมี่ยวเมี่ยว เราเลิกวาดรูปกันเถอะ มาเรียนดนตรีกันดีกว่า เธออยากเรียนเครื่องดนตรีอะไร พี่จะสอนให้"
กงจู่หรงอันแนะนำเครื่องดนตรีทั้งหมด
เธอเล่นได้ทั้งพิณผีผา คงโฮว และกู่ฉิน แต่เชี่ยวชาญที่สุด
ตอน 366
บทที่ 366 หารือเรื่องการสู่ขอ
ยามเย็น
ลู่ชิงเหยากลับบ้าน
สิ่งแรกที่เธอทำคือ ไปหาจวิ้นจู่หรงอันเพื่อดื่มชาและพูดคุยกัน
แม้ตอนนี้ทั้งสองจะนั่งเผชิญหน้ากันอยู่ในห้องหนังสือแล้ว
แต่เธอก็ยังตัดสินใจไม่ได้
หญิงสาวตรงหน้าเป็นคนเรียบร้อย อ่อนหวาน มีมารยาท แต่ค่อนข้างขี้อาย
ตอนนี้เธอก้มหน้า มือกำลังบิดผ้าเ
ตอน 367
บทที่ 367 เห็นสิ่งของนึกถึงคน
วันนี้จวิ้นจู่หรงอันอารมณ์ดีมาก
ตื่นแต่เช้าตรู่
ตื่นเร็วกว่าเจียงเมี่ยวเมี่ยวเสียอีก
หลังจากแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว จึงดึงเด็กหญิงออกมาจากผ้าห่ม
อย่างกระตือรือร้น ช่วยหวีผมที่ยุ่งเหยิง ทำมวยผม ใส่กระโปรงเล็กๆ
ดูท่าทางเหมือนจะออกไปข้างนอก
"พี่เยวี่ยน พวกเราจะไปไหนกันคะ?"