บทที่ 349

เสื้อผ้าสีเขียว

ริมบ่อชุนเจียง

ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดเอื่อย

คู่รักเอกบทกลอน

ม่านผ้าโบกพลิ้ว เผยให้เห็นใบหน้างดงามสองใบหน้า

ชายหนุ่มรวบรวมความกล้าขับร้อง: "เสื้อผ้าสีเขียวของเจ้า ทำให้ใจข้าว้าวุ่น เพราะเจ้าเท่านั้น ข้าจึงคร่ำครวญมาจนถึงบัดนี้..." [1]

ชื่อเรียกในหอคุณหนูจื่อฉินมาจากคัมภีร์ซือ

บทที่ 350

พบลับๆ

"คุณหนูจื่อฉิน ระวังก้าว"

โจวมู่ไม่ลังเลที่จะยื่นมือออกไป หวังจะช่วยคุณหนูจื่อฉินลงจากเรือ

เจียงจื่อฉินวางมือเรียวขาวอย่างคล่องแคล่วลงบนมือของเขา

หญิงสาวสวมหมวกคลุมหน้าก่อนลงเรือ

ชายเสื้อพลิ้วไหว ใบหน้างดงามใต้ผ้าขาวบางเผยให้เห็นเลือนราง เพิ่มความมีชีวิตชีวาขึ้นอีกหลายส่วน

ทำให้

บทที่ 351

เขยเข้าบ้าน

"ท่านเสี่ยวชินจริงๆ แล้วไม่สนใจเรื่องชื่อเสียงของลูกสาวข้าหรือ?" ฮูหยินใหญ่ตระกูลลู่ถาม

"ไม่สนใจหรอกค่ะ คุณหนูอวิ๋นก็เป็นคนที่เสี่ยวชินคุ้มกันกลับมาเอง เขารู้ดีที่สุดว่าคุณหนูเป็นคนอย่างไร สาวน้อยที่ดีเช่นนี้ การได้แต่งงานกับเธอถือเป็นบุญหลายภพชาติของเสี่ยวชินแล้ว" คุณนายช