ตอน 344
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 344 ทำให้เนื้อหงส์เหม็น
งานเลี้ยงสิ้นสุดลง
แขกทั้งหมดได้กลับไปแล้ว
ลู่จือยุนฝืนทนมาทั้งวัน
หลังจากเห็นแขกคนสุดท้ายขึ้นรถม้าจากไป
เธอทนไม่ไหวอีกต่อไป
วิ่งเข้าไปกอดฮูหยินหลิน ร้องไห้โดยปิดหน้า
"แม่ จริงๆ แล้วแม่ต้องการให้หนูตายใช่ไหม? ทำไมโลกถึงไม่ยุติธรรมกับหนูเลย หนูทำอะไรผิดไป พวกเขาถึงได้ใ
ตอน 345
บทที่ 345 ความอัปยศของตระกูลลู่
ฟ้าสาง
อากาศเย็นเล็กน้อย
เจียงเมี่ยวเมี่ยวลืมตาขึ้นนั่ง
จุ๊! หนาวจัง
สั่นเทาเล็กน้อย แล้วทิ้งตัวลงนอนต่อ
เสียงร้องของจิ๊บๆ กับเสียงเรียกของพี่จื่อจื่อผสมกัน
"จิ๊บๆ จิ๊บๆ..."
"เมี่ยวเมี่ยว ตื่นได้แล้ว..."
เจียงเมี่ยวเมี่ยวกลิ้งไปมาบนเตียง พอลืมตา เห็นเหยี่ยนเฉิงอานอ
ตอน 346
บทที่ 346 รับผลจากการกระทำของตัวเอง
"เพล้ง เพล้ง เพล้ง..."
ซี่เอ๋อร์ลงมือเร็วมาก
หลูวั่นไม่ทันได้หลบหลีก
รู้สึกเพียงความเย็นวาบ แก้มก็มีรอยฝ่ามือแดงๆ สองรอยประทับไว้
แสบร้อนไปหมด
เธอคิดจะตอบโต้ แต่พอเห็นสายตาของป้าใหญ่ ก็ชักมือกลับ
มองเด็กหญิงข้างๆ คุณย่า เด็กคนนี้เรียกคุณย่าว่ายาย เธอคงเป็นลูกของ