บทที่ 323 ชาตินี้ไม่ขอพบกันอีก

ที่ศาลาเย็นในสวนหลังบ้าน

บรรยากาศดูอึดอัดอยู่บ้าง

เถาเถาก้มหน้านิ่ง

เธอไม่รู้จะเริ่มพูดอย่างไรดี

เธอไม่เคยมีความบาดหมางกับลู่ชิงเหยา ยิ่งกว่านั้นเธอยังชื่นชมหญิงคนนี้ แต่เพราะพ่อที่ตายไปแล้วของเธอเคยทำร้ายลูกของอีกฝ่าย

ตอนนี้พอเห็นเมี่ยวเมี่ยวเด็กคนนี้ ทำให้เธอรู้สึก

บทที่ 324 รับผลแห่งความชั่ว

"อ๊วก..."

ลู่ชิงเหยารู้สึกขยะแขยงจริงๆ

ต่อหน้าเถาเถา

เธอถึงกับอาเจียนแห้งๆ

เถาเถาตกใจ ไม่คิดว่าลู่ชิงเหยาจะมีปฏิกิริยาแบบนี้

แต่คำพูดของลู่ชิงเหยา เธอเข้าใจแล้ว

ข่าวลือทั้งหมดเป็นเท็จ บางทีอาจเป็นเจียงอวิ๋นเจ๋อปล่อยออกมาเอง

และเจียงอวิ๋นเจ๋อไม่ยอมออกมาเอง กลับใช้เธอมาสื

บทที่ 325 ความว่างเปล่า

ฝนโปรยปรายริน

ค่ำคืนมีฝนตก

เจียงอวิ๋นเจ๋อถูกฉีไฉ่เหวยแทง เลือดไหลมากมาย

บาดแผลค่อนข้างลึก แต่ไม่ถึงอวัยวะสำคัญ

หลังจากหมอดู เห็นลูกชายยังคงไม่ได้สติ

คุณนายเจียงโกรธมาก วิ่งไปที่โรงเก็บฟืนแล้วตบตีอย่างรุนแรง ตบหน้าฉีไฉ่เหวยอย่างแรงหลายที

"อีหญิงต่ำช้า ความผิดที่พ่อเจ้าก่อไว้