บทที่ 299 เสื้อกันหนาวที่รั่ว

เจียงเมี่ยวเมี่ยวแอบกลับบ้านอย่างเงียบๆ

แล้วเดินอย่างสง่าผ่าเผยไปยืนตรงหน้าพี่ชายคนที่สอง "พี่สอง แม่กับป้าล่ะ ยังไม่กลับมาเหรอ?"

เจียงจื่อเยี่ยนตกใจครู่หนึ่ง แล้วรีบกอดน้องสาวแน่น

"เจียงเมี่ยวเมี่ยว เจ้าไปไหนมา? พี่เป็นห่วงเจ้าแทบแย่แล้ว"

เด็กน้อยทั้งสองนี่ช่างไม่ทำใ

บทที่ 300 ขุดสมบัติ

เงินขาววาว

ส่องแสงระยิบระยับใต้แสงอาทิตย์

ดวงตาของเด็กน้อยทั้งสองก็เป็นประกายวาววับ

เจียงเมี่ยวเมี่ยวไม่คิดว่า เพียงเธอพูดเล่นๆ จะขุดเจอสมบัติจริงๆ

แล้วก็ได้ยินองค์หญิงอวี๋ชิงพูดว่า: "เมี่ยวเมี่ยว เห็นก่อนมีส่วนแบ่ง ไหเงินนี้เป็นของเจ้าทั้งหมด"

เจียงเมี่ยวเมี่ยวส่ายหน้า "ไม่ ข้

บทที่ 301 องค์หญิงอยากขโมยเด็ก

แสงแดดยามบ่าย

อบอุ่น

สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดใบไม้ร่วงหล่น

โปรยปรายลงมา

แสงอาทิตย์ส่องผ่านใบไม้ฤดูใบไม้ร่วงลงมา

ตกกระทบร่างของคนสวยสองคนหนึ่งใหญ่หนึ่งเล็ก เหมือนภาพม้วนที่อบอุ่น

ขุดมาหลายชั่วยามแล้ว

ทั้งสองยังคงขุดดินหาสมบัติอย่างสนุกสนาน

องค์หญิงอวี๋ชิงตอนแรกเพียงแค่ดูอ