บทที่ 28 กรรมตามสนอง

คนที่ไปดูเรื่องที่ปากหมู่บ้านมีมากมาย มากมาย...

ทั้งคนอุ้มเด็ก จูงเด็ก

คนแก่ เด็ก หนุ่มสาว...

ดูเหมือนทั้งหมู่บ้านจะมากันหมด

เจียงเมี่ยวเมี่ยวรู้สึกเหมือนเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าชาวบ้าน

เพราะเธอนอนมอง

มุมมองจากด้านล่าง เห็นกล้ามเนื้อที่แก้มกระตุกชัดเจน

แม่ก็เช่นกัน

ที่ปากหมู่บ้าน

บทที่ 29 สละทรัพย์ระงับภัย

บนโต๊ะ

แจกันกระเบื้องมีดอกเหมยฤดูหนาวดูโดดเด่นเป็นพิเศษ

ข้างแจกันเป็นหนังสือที่วางซ้อนกันสูง และต้นฉบับที่หมึกยังไม่แห้ง

ที่มุมห้อง

กระถางไผ่เขียว แม้ในฤดูหนาวก็ยังเขียวชอุ่ม

หอกพู่แดงที่พิงผนังดูโดดเด่น

แม้บ้านจะเรียบง่าย แต่สะอาดสวยงาม

จางซื่อถูกลู่ชิงเหยาเชิญเข้าบ้าน

บทที่ 30 ของขวัญขอบคุณ

การสละทรัพย์ระงับภัยในความเข้าใจของจางซื่อ

คือส่งเงินให้นายอำเภอมากขึ้น ขอให้ช่วยจับโจร

หรือสร้างความสัมพันธ์กับเจ้าที่ดินและผู้มีอันจะกินในหมู่บ้านใกล้เคียง เพราะหลิวฟูกุ้ยมีลูกสาวหลายคน อนาคตแต่งงานออกไปคงมีประโยชน์บ้าง

ที่อำเภอ ถ้าคนหนึ่งไม่สำเร็จก็ส่งอีกคน...

"ภรรยาท่า