บทที่ 270 มาท่องกลอนกันเถอะ

ขอโทษ

เจียงเหมี่ยวเหมี่ยวและแม่ได้รับคำขอโทษแล้ว

ไม่ว่าสวี่วั่นจะจริงใจหรือไม่ ขอเพียงนางไม่สร้างเรื่องอีก

ก็ขอบคุณฟ้าดินแล้ว

แม้การเดินทางไกลจะน่าเบื่อ แต่เมื่อมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเป็นระยะ ก็รู้สึกเหนื่อย

เทียบกับการทะเลาะกับคนอื่น นางชอบกินดื่มและนอนมากกว่า

เมืองหล

บทที่ 271 ผ้าห่อทารก

ยามเย็น

ฝนตกหนักพัดเอาความร้อนของฤดูร้อนไปจนหมด

ขบวนรถมาถึงเมืองหลินสุ่ยก่อนที่ท้องฟ้าจะมืด

เป็นเมืองเล็กที่ค่อนข้างใหญ่ การจราจรคับคั่ง ผู้คนพลุกพล่าน

พวกเขาจะหยุดพักเฉพาะในเมืองใหญ่เท่านั้น เพราะโรงแรมเล็กๆ ไม่สามารถรองรับพวกเขาทั้งหมดได้

เดิมคิดว่าโรงแรมใหญ่ในเมืองหลินสุ่ยจ

บทที่ 272 การกบฏ

คืนนั้น

พระจันทร์สว่าง ดาวบางตา

เจียงเมี่ยวเมี่ยวฝันไป

ฝันยาวมาก

เมื่อตื่นขึ้นมา รู้สึกงุนงง

ทำไมหมอนนุ่มถึงเปียก?

แม้แต่แม่ก็นอนตื่นสายผิดปกติ

พอตื่นขึ้นมาเอามือไปสัมผัส รู้สึกเปียก "เมี่ยวเมี่ยว เธอฉี่รดที่นอนหรือ?"

เจียงเมี่ยวเมี่ยว: ...

อายุเท่าไหร่แล้วยังฉี่รดที่นอน แม่คิดอะไ