บทที่ 265

เข้าถ้ำเสือ

ยามเย็น

ลมฤดูร้อนพัดเอื่อยๆ

สายลมเย็นพัดความร้อนของฤดูร้อนไปไกล

เจียงเมี่ยวเมี่ยวกับพี่ใหญ่นั่งเรียงกัน จ้องมองประตูใหญ่ของวัดสุยเยว๋ไม่วางตา

รอคุณแม่และพี่สะใภ้ใหญ่ซุนออกมาจากประตูบานนั้น

อย่างไรก็ตาม ครึ่งชั่วยามผ่านไป คุณแม่ยังไม่ได้ออกมา

หนึ่งชั่วยามผ่านไป ก็ยังไม่ออกมา

บทที่ 266

หนึ่งความคิดกลายเป็นปีศาจ

เจียงเมี่ยวเมี่ยวมองพี่ชายด้วยความสงสัย

เธอยังไม่ได้บอกเลยว่าแม่ถูกซุ่มโจมตี พี่ชายคนที่สองรู้ได้อย่างไร

หรือว่าพี่ชายคนที่สองเข้าใจภาษานกเหมือนเธอ?

หัวใจเธอเต้นแรง

พี่ชายรู้ความลับของเธอหรือเปล่า?

จะมองเธอเป็นปีศาจหรือไม่?

เจียงจื่อเยี่ยนมองน้องสาวที่ดูซื่อๆ

บทที่ 267

หน้าเหมือนพระโพธิสัตว์ หัวใจเหมือนแมงป่อง

คืนนั้น

เกิดเพลิงไหม้ที่หลังเขาของวัดสุ่ยเยว่

ศาลาพระที่นั่นถูกเผาจนหมด

มีแม่ชีน้อยหลายคนและพระรูปหนึ่งถูกเผาตาย

ทหารพบกำแพงทองและเงินอยู่หลังศาลาพระ

และยังพบกระดูกศพมากมายในลานหลังศาลาพระ

เมื่อฟ้าสาง ทุกอย่างกลับสู่ความสงบ

แขกที่พักต่างตื่นนอน