ตอน 263
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 262
เมืองหลิงเฉวียน
ยามเช้า
แสงแดดสดใส
เสียงนกร้องกลางดอกไม้บาน น้ำในลำธารไหลเอื่อยๆ
กองใหญ่กลับมาบนถนนหลวงอีกครั้ง
เจียงเมี่ยวเมี่ยวตื่นขึ้นมาก็อยู่บนรถแล้ว
เพราะเธอได้ยินเสียงล้อรถกุกๆ และเสียงกีบม้า
พอลืมตาขึ้นก็เห็นคุณแม่มองเธอด้วยรอยยิ้ม "เมี่ยวเมี่ยวตื่นแล้วหรือ หลับสบายไหมลูก?"
เจีย
ตอน 264
บทที่ 263
นอนหลับอย่างสบายใจ
ตอนมาถึงเมืองหลิงเฉวียน
ก็เป็นเวลาเย็นแล้ว
ลู่ชิงเหยาจึงตัดสินใจพักที่โรงเตี๊ยม
ศัตรูอยู่ในที่แจ้งแต่พวกเขาอยู่ในที่ลับ หากคนอื่นตั้งใจจะเอาชีวิตเจ้า จะพักที่ไหนก็ไม่ปลอดภัยเหมือนกัน
เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว แทนที่จะพักในป่าเขาที่รกร้าง ยังดีกว่าพักในโรงเตี๊ยม
สบายๆ อ
ตอน 265
บทที่ 264
หายไปอย่างไร้ร่องรอย
ช่างกลัวอะไรก็ได้เจออะไรนั้นจริงๆ
พี่น้องสือวั่นหายไปอย่างไร้ร่องรอยจริงๆ
พี่ชายคนที่สองไม่ใช่ส่งคนไปติดตามแล้วหรือ ทำไมยังหายได้?
"พี่สะใภ้ซุน พวกเราเห็นพวกเขาแล้ว เจอกันที่ร้านเกี๊ยวน้ำ" พี่ชายคนที่สองที่กำลังพักในห้องข้างๆ ก็ตื่นแล้ว ตอนนี้ยืนอยู่ข้างหลังเธอ
"น้