ตอน 257
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 257 เส้นทางที่กว้างขึ้น
ยามเย็น
พระอาทิตย์คล้อยต่ำทางทิศตะวันตก
ลมไม่หยุดพัด
พัดเปิดแนวสีแดงอมชมพูที่แผ่กระจายอยู่ขอบฟ้า
ใต้แสงอาทิตย์ยามเย็น ขบวนรถค่อยๆ เคลื่อนไปข้างหน้า
ได้ยินว่าการเดินทางทางน้ำเร็วกว่า แต่เจียงเมี่ยวเมี่ยวรู้สึกว่าการเดินทางทางบกปลอดภัยกว่า
ได้ยินพ่อค้าที่ผ่านมาเล่าว่า
ตอน 258
บทที่ 258 มีการซุ่มโจมตี
"โฮ่ว~~"
"โฮ่ว~~ว~~"
เสียงหอนของหมาป่าขาวดังก้องทุ่งกว้าง
เจียงเมี่ยวเมี่ยวรู้สึกเครียดนิดหน่อย
เจียงเสี่ยวไป๋ (หมาป่าขาว) บอกว่ามีคนอยู่ในป่า
หมาป่าสามารถดมกลิ่นได้ไกลถึงสองกิโลเมตร และได้ยินเสียงไกลถึงสิบกิโลเมตร
จิ่วจิ่ว (นกน้อย) บอกว่ามีคนซุ่มอยู่ในป่ารอบๆ ค่ายจำนวนมา
ตอน 259
บทที่ 259 ควันหนาทึบ
พลบค่ำโอบล้อม
พระอาทิตย์ค่อยๆ ลับขอบฟ้า
ท้องฟ้ายังเหลือแสงสุดท้ายจางๆ
ส่องให้ใบหน้าของผู้คนแดงระเรื่อ
หลังจากเจียงเมี่ยวเมี่ยวเล่าความฝันให้พี่ชายคนที่สองฟังแล้ว ความกลัวในใจก็บรรเทาลงบ้าง
เมื่อคิดถึงสถานการณ์ปัจจุบัน แตกต่างจากในฝันที่มารดาโดดเดี่ยวไร้ที่พึ่งมาก
ตอนนี้พวกเขา