ตอน 242
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 242 ผู้มาเยือนไม่มีเจตนาดี
เจียงเมี่ยวเมี่ยวยื่นมือน้อยออกไป
จ้องมองคุณหนูสามตาปริบๆ
ใบหน้าของคุณหนูสามสกุลสวีดำมาก ดำยิ่งกว่าก้นหม้อ
เธอจำใจหยิบขนมกลีบท้อหนึ่งชิ้นวางบนมือของเด็กน้อย
พลางสำรวจเด็กน้อยตั้งแต่หัวจรดเท้า
เด็กคนนี้ คงเป็นน้องสาวคนที่ห้าที่เจียงจื่อชินพูดถึง ว่าซุกซนจนรับไม่ไหวใ
ตอน 243
บทที่ 243 ตกน้ำ
ฟ้าเพิ่งสว่าง
ไก่เพิ่งขันได้ไม่นาน
เจียงเมี่ยวเมี่ยวก็ถูกแม่ดึงออกจากผ้าห่มแล้ว
เธอรู้สึกว่าตัวเองถูกใช้เป็นเครื่องมือ
"เมี่ยวเมี่ยว จำไว้นะ อย่าให้พี่สวีคนนั้นเข้าใกล้พี่เยี่ยนซูของหนูล่ะ"
"อืม หนูต้องอยู่ข้างๆ พี่เยี่ยนซู อย่าไปไหนทั้งนั้น"
"โดยเฉพาะเวลาไปริมทะเลสาบ ต้องติดพี่เยี
ตอน 244
บทที่ 244 ใช้ความรุนแรงต่อต้านความรุนแรง
"มีคนตกน้ำ..."
"ฮูหยินคนที่สองตกน้ำ..."
บนเรือสำราญเกิดความวุ่นวาย
พี่น้องสกุลสวีพาสาวใช้มาสี่คน ไม่มีใครว่ายน้ำเป็นสักคน มีแต่ร้องเสียงดังให้ช่วย
องครักษ์สองคนว่ายน้ำเป็น แต่ก็ไม่กล้าตัดสินใจช่วยเอง
ในใจของสตรีผู้ดีเหล่านี้ จมน้ำตายเป็นเรื่องเล็ก เสียชื่อ