ตอน 219
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 218
คนที่หายไปอย่างไร้ร่องรอย
"โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง..."
"โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง..."
สุนัขในตรอกอู๋อี้เห่าไม่หยุด
เจียงเสี่ยวไป๋มีการได้ยินที่ไวมาก บอกว่าสามารถได้ยินเสียงจากระยะสิบกิโลเมตรได้
มันได้ยินเสียงอึกทึกจากด้านนอกประตูตั้งแต่อยู่ในเรือนหลัง
มันจึงหันหน้าไปทางพระจันทร์เต็มดวงและหอนเสียงยาว "โฮว
ตอน 220
บทที่ 219
จับมือลอบสังหาร
ท่านผู้ตรวจการเฉินหน้าเหวอสุดขีด
ทั้งตกใจทั้งหวาดกลัว
ในใจราวกับมีม้านับหมื่นกำลังควบไปมา
อ๋องเจี้ยคงไม่คิดว่าเป็นเขาสั่งการกระมัง?
"ท่านเฉิน ท่านรู้จักคนนี้ใช่ไหม? มีอะไรจะพูดอีกไหม?" แววตาฆาตกรรมของอ๋องเจี้ยทำให้คนขนลุกโดยไม่ต้องอาศัยความหนาว
"ไม่... ไม่..." ท่านผู้
ตอน 221
บทที่ 220
ไม่จำเป็นต้องขัดใจเงิน
ฤดูใบไม้ร่วง
สายฝนพรำตก
ฝนฤดูใบไม้ร่วงนำมาซึ่งความหนาวเย็น
ใบไม้เหลืองบนถนนในเมืองเจียงโจวยังไม่เหลืองทั้งหมด
ยังมีสีเขียวแทรกอยู่บ้าง
แต่ใบไม้บนพื้นล้วนเป็นใบเหลืองที่ถูกฝนตีลงมา เพียงลมพัดเบาๆ ก็ร่วงหล่นกรุกกรัก
ฤดูใบไม้ร่วงของเจียงโจวมักมาช้ากว่าที่อื่นเสมอ