บทที่ 219 จับมือลอบสังหาร

ท่านผู้ตรวจการเฉินหน้าเหวอสุดขีด

ทั้งตกใจทั้งหวาดกลัว

ในใจราวกับมีม้านับหมื่นกำลังควบไปมา

อ๋องเจี้ยคงไม่คิดว่าเป็นเขาสั่งการกระมัง?

"ท่านเฉิน ท่านรู้จักคนนี้ใช่ไหม? มีอะไรจะพูดอีกไหม?" แววตาฆาตกรรมของอ๋องเจี้ยทำให้คนขนลุกโดยไม่ต้องอาศัยความหนาว

"ไม่... ไม่..." ท่านผู้ตร

บทที่ 220 ไม่จำเป็นต้องขัดใจเงิน

ฤดูใบไม้ร่วง

สายฝนพรำตก

ฝนฤดูใบไม้ร่วงนำมาซึ่งความหนาวเย็น

ใบไม้เหลืองบนถนนในเมืองเจียงโจวยังไม่เหลืองทั้งหมด

ยังมีสีเขียวแทรกอยู่บ้าง

แต่ใบไม้บนพื้นล้วนเป็นใบเหลืองที่ถูกฝนตีลงมา เพียงลมพัดเบาๆ ก็ร่วงหล่นกรุกกรัก

ฤดูใบไม้ร่วงของเจียงโจวมักมาช้ากว่าที่อื่นเสมอ

จา

บทที่ 221 ความเศร้าและความอาลัยในการจากลา

เจียงเมี่ยวเมี่ยวอ้าปากกว้างด้วยความตกใจ

มองแม่ของเธออย่างงงงัน

มีช่วงหนึ่งที่เธอสงสัยว่าแม่ของเธอคือคนที่ข้ามมิติมาที่นี่

ความคิด วิธีการทำงาน และจิตใจที่กว้างขวาง นี่มันตัวเอกหญิงที่มีความคิดก้าวหน้าชัดๆ

เจียงจื่อเฟิงและเจียงจื่อเยี่ยนไม่ได้สังเกตเห็นอะไ