บทที่ 208

มีละครสนุกให้ดู

"พี่ชายอย่าตกใจ ฉันแค่มาส่งบัตรเชิญเท่านั้น..."

ทำไมต้องปฏิเสธอย่างแข็งกร้าวขนาดนั้น

ซิ่วซิ่วยัดบัตรเชิญใส่มือเขา "คุณต้องส่งบัตรเชิญนี้ให้ฮูหยินฝ่ายนะ..."

คนเฝ้าประตูยังไม่ยอมรับ จะปิดประตู

ฮูหยินกำชับไว้ว่า ช่วงนี้ไม่พบใคร ไม่รับบัตรเชิญจากใคร

ซิ่วซิ่วออกแรงดันประตู

บทที่ 209

งานเลี้ยงชมฤดูใบไม้ร่วง

ฤดูที่ใบไม้ร่วงกำลังจะเปลี่ยนเป็นฤดูหนาว

ทางเหนือเข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว

แต่เมืองเจียงยังคงอบอุ่น บนต้นไม้ยังมีใบสีเหลืองและเขียวปะปนกัน

แสงแดดสดใส อากาศสดชื่น

แสงแดดที่ส่องผ่านหน้าต่างลวดลาย ตกกระทบพื้นเป็นเงาสลัว

เมื่อลมพัดผ่าน เงาของหน้าต่างผสมกับเงาของต้นไม้ ดูเห

บทที่ 210

เป็นสื่อสักครั้ง

บรรยากาศแข็งค้างไปชั่วขณะ

แขกทุกคนต่างเบิกตากว้าง

มองหญิงสาวที่ล้มทั้งน่าสงสารและสวยงาม

มีคนจำได้ว่านี่คือหวังน้อย อนุใหม่ของผู้พิพากษาชินไม่ใช่หรือ?

ได้ยินว่าเป็นญาติรุ่นน้องของฮูหยินชินนามสกุลหวัง เป็นคนที่หลี่เฟยส่งมา สงสารความเศร้าที่เธอสูญเสียลูกไป จึงส่งหวังน้อย