บทที่ 17 ขายภาพแลกเงิน

เจียงเมี่ยวเมี่ยวยื่นมือน้อยออกมา ส่งเสียงอ้อแอ้ สายตาจ้องตรงไปที่ผนัง

ลู่ชิงเหยามองตามสายตาลูกสาว เห็นภาพไผ่เขียวบนผนัง ในใจดีใจ ทำไมเธอไม่คิดถึงเรื่องนี้นะ?

เด็กน้อยคนนี้เป็นดาวแห่งโชคลาภจริงๆ จึงจูบแก้มป้อมๆ ของเธอ

หันไปพูดกับหลิ่วอวี่เหนียง "พี่สะใภ้ มีวิธีแล้ว เราขายภ

บทที่ 18 ซื้อแกะสักตัว

"แม่ ซื้อแกะให้เมี่ยวเมี่ยวสักตัวไหม จะได้มีนมแกะดื่มทุกวัน"

เจียงจื่อเยี่ยนเห็นคนขายแกะอยู่นอกประตูเมืองแต่ไกล

"ใช่ พอเมี่ยวเมี่ยวไม่ดื่มนมแล้ว เราก็กินเนื้อแกะได้" เจียงจื่อเฟิงมองแกะอ้วนๆ ราวกับเห็นเนื้อแกะย่าง

น้ำลายแทบไหล

เจียงเมี่ยวเมี่ยว: ......

เจียงจื่อเยี่ยนเขย่

บทที่ 19 ม้าหายได้ลาภ

"เฟิงเอ๋อร์ พวกเจ้าจะออกมาดูไหม?"

ร่างคล่องแคล่วของแม่ปรากฏที่ประตู

อยากดู... อยากดู...

เจียงเมี่ยวเมี่ยวส่งเสียงอ้อแอ้

แม่อุ้มเธอขึ้น

ผ่านแสงเทียน เจียงเมี่ยวเมี่ยวเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าแม่

ดูเหมือนเป็นเรื่องดี...

หรือจิ้งจอกจะเอาไก่มาให้บ้านเธออีก?

มาถึงลาน

แกะ...

แกะเยอะมาก