บทที่ 164 การประจานในที่สาธารณะ

เสียงผู้คนดังอึกทึก

ผู้คนหนาแน่นราวกับทอผ้า วุ่นวายสับสน

วันนี้ถนนในเมืองเจียงโจวคึกคักผิดปกติ

จากชั้นสามของอี้ผินจวี้มองลงไป เกือบทั้งเมืองเจียงโจวปรากฏอยู่เบื้องหน้า

พี่น้องเจียงเมี่ยวเมี่ยวโน้มตัวที่หน้าต่าง

มองผู้คนด้านล่างที่เคลื่อนไหวเหมือนคลื่น ไปมาเหมือนผ้า

บทที่ 165 เรื่องของคุณตา

ยามค่ำ

ฉีไฉ่เหวยรู้สึกเจ็บที่ใบหน้า

ทั้งตัวก็เจ็บ

เจ็บไปหมดทุกที่

หญิงชราใจร้าย กล้าใช้ปิ่นแทงเธอ

เธอคว้ามือลูกสาวไว้ "จิ่นเอ๋อร์ ไปสืบข่าวหน่อยสิว่าซินหลิวหลางตายหรือยัง?"

ตายแล้วถึงจะหายแค้น!

เจียงจื่อจิ่นถอนหายใจ "แม่ คุณไม่ควรไปยุ่งกับตระกูลซินนะคะ พวกเขามีซูอ๋องเป็นท

บทที่ 166 สอนตามความสามารถ

เงิน

เงินหลวง

กำลังถูกหลอมในถ้ำอย่างลับๆ

แลกเปลี่ยนเป็นธัญพืชและลักลอบขนออกไป...

พี่น้องทั้งสองตกใจจนเกือบอ้าปากค้าง

เจียงจื่อเฟิงนึกขึ้นมาได้ พูดอย่างตื่นเต้น "แม่ครับ ธัญพืชที่พวกเขาลักลอบขนออกไปนั่น ซ่อนอยู่ในคฤหาสน์ใต้ชิงหยวนกวนใช่ไหมครับ?"

น่าแปลกนัก...

น่าแปลกที่ม