ตอน 161
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 161 เรื่องใหญ่ที่น่าตกใจ
สายลมอ่อนโยนพัดผ่าน
ดอกไม้บานสะพรั่งบนภูเขา
แต่ใบหน้าของแม่กลับเขียวคล้ำเหมือนเหล็ก
"แม่จ๋า หนูผิดไปแล้ว หนูจะไม่กล้าวิ่งเพ่นพ่านอีก" เจียงเมี่ยวเมี่ยวคิดในใจว่าทำไมตนเองถึงได้กลายเป็นตัวอย่างของการถูกดุไปเสียแล้ว
เด็กหญิงตัวน้อยล้วงมือไว้ข้างหลัง ยืนอย่างว่าง่ายต่อ
ตอน 162
บทที่ 162 ทำเรื่องใหญ่เสี่ยงตาย
ฤดูใบไม้ผลิ
ดอกแอพริคอทปลิวเต็มศีรษะ
บนเส้นทางชมดอกไม้มีผู้คนมากมาย
ฉีไฉเหวยกับฮูหยินฉินเดินเที่ยวด้วยกัน
ไปด้วยความตื่นเต้น กลับด้วยความสุข
ทั้งสองคนเติบโตในเมืองหลวงตั้งแต่เด็ก บัดนี้มาพบกันที่เมืองเจียงโจวอันห่างไกล จึงรู้สึกว่าพบกันช้าเกินไป
ฮูหยินฉินไม่รังเกีย
ตอน 163
บทที่ 163 ยังกล้าจะแต่งงานอีกหรือ
"ปัง..."
"ปังปังปัง..."
เสียงถีบ เสียงเตะอย่างแรง เสียงเหยียบ เสียงตบหน้า...
สาวใช้นักรบคนหนึ่งกดมือของฉินซือเอี้ยนที่กำลังจะแตะต้องจวิ้นจู่ลง แล้วบิดกลับ
เจียงเมี่ยวเมี่ยวได้ยินเสียง "กร๊อบ" หนึ่งครั้ง
แอบมองผ่านช่องนิ้ว
โอ้! มือนั้นคงใช้การไม่ได้แล้ว
เห็นสาวใช้