ตอน 145
ทะลุมิติเป็นเด็กถูกทิ้ง แม่บุญธรรมพาหนูรวยล้นแผ่นดิน
บทที่ 143
อาชีพเสริมของซิ่วซิ่ว
ต้นฤดูใบไม้ผลิ
ทุกสรรพสิ่งฟื้นคืนชีพ
สายลมฤดูใบไม้ผลิพัดโชย
"ฮัดชิ่ว... ฮัดชิ่ว..."
เจียงเหมี่ยวเหมี่ยวตื่นขึ้นมา จามติดต่อกันหลายครั้ง
ดูเหมือนจะมีคนคิดถึงเธออยู่
สวมชุดชั้นในสีชมพูอ่อน เธอเลื่อนตัวลงจากเตียงอย่างงัวเงีย เท้าเปล่าๆ วิ่งเปาะแปะไปหาแม่
"แม่ อุ้มหน
ตอน 146
บทที่ 144
แย่แล้ว ก่อเรื่องเข้าให้!
พระชายาอ๋องเหลียงกลับวังไปเรียบร้อยแล้ว
เธอฝากลูกสาวไว้กับเมี่ยวเมี่ยวตัวน้อย
จับมือลูกสาววางไว้ในมือขององค์หญิงหรงอัน แล้วฝากฝังกับเด็กหญิงว่า: "เมี่ยวเมี่ยว พี่เอียนฝากไว้กับหนูแล้วนะ เจ้าต้องพาพี่เขาเล่นให้สนุกๆ ล่ะ!"
เด็กน้อยเงยหน้ามองพี่สาวที่สูงกว่าเธ
ตอน 147
บทที่ 145
คนน่ากลัวกว่าหมาป่า
"รู้ตัวหรือยังว่าทำผิด?"
ลู่ชิงเหยากำไม้บรรทัดไว้ในมือ ทำท่าจะตีลูกสาวตัวน้อย
แต่ก็ยังไม่ได้ตีสักที
แม่ย่อมรู้จักลูกดี คำพูดแบบนั้นคงไม่ได้ออกมาจากปากของลูกชายคนโต
เขาไม่มีความคิดแบบนั้น
และคงไม่ใช่ลูกชายคนที่สองที่สอน เพราะเขากำลังเตรียมตัวสอบ ขยันอ่านหนังสือทุกวั