บทที่ 133

คนขวัญอ่อนจะตกใจง่าย

ยังไม่ทันถึงเมืองเจียงโจว

เจียงเมี่ยวเมี่ยวก็หลับไปแล้ว พอตื่นขึ้นมาอีกที ก็เป็นเวลาเย็นแล้ว

เจียงเมี่ยวเมี่ยวตื่นขึ้น หาวหวอดใหญ่

กลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงสองรอบ ยังรู้สึกงัวเงีย

มองดูเพดานเตียง ม่านผ้าไหมสีแดง และฉากบังลมลายแมวไล่ผีเสื้อข้างเตียง

เธอรู้ว่าภารกิจ

บทที่ 134

นางกลัวอะไร

เมื่อท่านอ๋องเหลียงตื่นขึ้นมา

เขาเห็นใบหน้าสองคน หนึ่งใหญ่หนึ่งเล็ก อยู่เหนือเขา

จ้องมองเขาด้วยตาวาววับ

เด็กหญิงตัวน้อยมีพู่กันในมือ

"พวกเจ้ากำลังทำอะไร?"

ท่านอ๋องเหลียงดิ้นอยากลุกขึ้น แต่ความเจ็บปวดรุนแรงแล่นมาจากหน้าอกและขา ทำให้ขยับไม่ได้

เจียงเมี่ยวเมี่ยวและชุยซิงโจวสะด

บทที่ 135

เลี้ยงเหมือนหมู

ท่านอ๋องเหลียงโกรธจนตัวสั่น

หญิงคนนี้กล้าขัดคำสั่งเขา และยังฆ่าคนของเขา

"ชุยหมิงจู เจ้าบ้าไปแล้วหรือ? พวกนั้นล้วนเป็นคนของข้า เจ้ากล้าได้อย่างไร?"

ท่านอ๋องเหลียงโกรธจนหน้าแดง ตบเตียงอย่างแรง ตาเบิกโพลงด้วยความโกรธ

ชุยหมิงจูเห็นเขาเป็นเช่นนี้ ก็ถอยหลังไปหลายก้าวโดยไม่รู้