บทที่ 13 ใครกันที่กล้ามาอาละวาดที่นี่

"ใครกันที่กล้ามาอาละวาดที่นี่?"

เมื่อมองไปตามเสียงนั้น

ชาวบ้านที่ยืนอยู่หน้าประตูแยกออก เผยให้เห็นร่างของหญิงสาวที่ดูคล่องแคล่วว่องไว

ใบหน้างดงามราวกับภาพวาด แต่แฝงไปด้วยความองอาจ

บนบ่าซ้ายแบกขวานเล่มหนึ่ง บนขวานมีนกสีแดงสดเกาะอยู่ดูแปลกตา

เช่นเดียวกับเจ้าของ

บทที่ 14 หญิงโง่เขลา

ก่อนถึงฤดูหิมะในฤดูหนาว

เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดสำหรับการหมักเนื้อตากแห้ง

ทารกน้อยกินอิ่มดื่มอิ่ม นอนในเปลเล่นกระดิ่งเล็กๆ ของเธอ

"กรุ๊งกริ๊ง..."

แล้วเงยหน้ามองเมฆที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า และฝูงนกที่บินผ่านเหนือศีรษะเป็นครั้งคราว

นกบินลงมาในลานบ้านของเธอ

เกาะอยู่บนต้นท้อที่เปลือยเปล

บทที่ 15 งานเลี้ยง

วันใหม่มาถึง ครอบครัวเจียงตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อจัดงานเลี้ยงใหญ่ให้ชาวบ้านในหมู่บ้านท่าวไผ่ แม้แต่แม่ของเจียงที่ป่วยติดเตียงก็ถูกเจียงหยุนหูแบกมาที่บ้านของเจียงเมี่ยวเมี่ยว ตอนนี้นั่งอาบแดดอยู่บนเก้าอี้นอนในลานบ้าน

เจียงเมี่ยวเมี่ยวนอนในเปลมองดูคุณย่า คุณย่าดวงตาเมตตา ยื่นมือใหญ่