บทที่ 37

ตอนที่ 37-2 อ่อนโยนนุ่มละมุน

จวนองค์หญิงใหญ่ย่อมทราบข่าวแล้วเช่นกัน ตั้งแต่องค์หญิงใหญ่กลับถึงจวนเมื่อวานก็ทำลายข้าวของในห้อง โกรธจนงดอาหาร และไม่ขอพบจินเยี่ยน ตลอดทั้งคืนล้วนหลับไม่สนิทดี บุตรีที่นางเฝ้าทะนุถนอมมาเป็นอย่างดี ไฉนถึงได้เลือกออกเรือนกับเจ้าสารเลวเจิ้งเซี่ยวหยางนั่น

หลังจินเย

บทที่ 38

ตอนที่ 38-1 ขืนจุมพิต

ชอบอันใดกัน ถ้อยคำที่เหลือจุกในลำคอระหว่างที่ยังสะอึกเหล้าไม่เสร็จ

จินเยี่ยนมองเขาโดยที่สีหน้าไม่แปรเปลี่ยน มิได้โกรธเคืองที่เขาจุมพิตหลังมือตนอย่างเสียมารยาท น้ำเสียงที่ใช้ถามเขานั้นนิ่งสงบ “เมาแล้วหรือไม่”

“คู่หมั้นของเจ้าดื่มพันจอกก็ไม่เมา นี่แค่ไม่กี่จอกเอง มีหรือ

บทที่ 38

ตอนที่ 38-2 ขืนจุมพิต

เจิ้งเซี่ยวหยางเดินอย่างวางก้าม มือที่จูงจินเยี่ยนยังมิได้คลายออก จินเยี่ยนเองก็มิได้สะบัดมือเขาออกเช่นกัน ทั้งสองจับจูงกันแบบนี้ไปยังห้องทรงอักษร ระหว่างทางพบนางข้าหลวงและขันทีกำลังกระซิบกระซิบเสียงเบาโดยอาศัยระยะห่างกั้น

“ท่านนั้นคือคุณชายรองตระกูลเจิ้งแห่งสิงหยางหร