บทที่ 14

ตอนที่ 14-2 ข้องหนึ่งกระทบสิบ

ฉินอวี้เอ่ยกับพระชายาอิงชินอ๋องที่รออยู่หน้าประตูด้วยเสียงนุ่มนวล “ท่านป้า ตกบ่ายแล้ว ท่านกับฟางหวาอย่าเพิ่งกลับจวนเลย ตามไปทานอาหารที่ตำหนักเสด็จแม่กับข้าเถิด”

พระชายาอิงชินอ๋องมองเซี่ยฟางหวาแวบหนึ่ง เห็นว่านางพยักหน้าให้ จึงยิ้มตอบ “ข้าเองก็มิได้พบไทเฮากับอง

บทที่ 15

ตอนที่ 15-1 ฉินอวี้พิโรธ

เซี่ยฟางหวากับจินเยี่ยนออกจากตำหนักไทเฮาก็ตรงไปยังอุทยานหลวง

ทั้งสองมิได้คุยกันตลอดทาง ครั้นมาถึงศาลาอวี่ฮวาเหนือทะเลสาบมรกตในอุทยานหลวงแล้ว

จินเยี่ยนจึงหยุดเท้าลง กล่าวกับเซี่ยฟางหวาว่า “ที่นี่เงียบสงบ รอบด้านล้วนเป็นน้ำ มีทัศนวิสัยโล่งกว้าง ไม่มีข้ารับใช้คนใดมารบ

บทที่ 15

ตอนที่ 15-2 ฉินอวี้พิโรธ

เซี่ยฟางหวามองนางจากไปไกล ดวงอาทิตย์เจิดจ้าส่องลงบนกายนาง แผ่นหลังเหยียดตรง ก้าวเดินหนักแน่น แต่ละก้าวแฝงไปด้วยความหนักแน่นและความมุ่งมั่นอันมาจากเนื้อแท้ กระทั่งอีกฝ่ายเดินหายไปจนไม่เห็นเงาแล้ว นางถึงละสายตากลับมา มิได้รีบร้อนกลับไป หย่อนกายนั่งเชื่องช้า

ไม่รู้ผ่า