ตอน 94
พายุรักแห่งเม็ดทราย
บทที่ 94
“คุณน้ำหนาว คุณน้ำค้าง ทูนหัวของป้า...จะกลับมาเมืองไทยทำไมไม่โทรมาบอกสักคำ”
ถ้อยคำวาจาตำหนิติติงระคนเอ็นดูรักใคร่นั้นสั่นเครือดังแว่วมาแต่ไกลก่อนที่เจ้าตัวจะเดินมาถึงคุณๆ แสนสวยด้วยซ้ำและเมื่อประตูรั้วสีขาวบานใหญ่ถูกเปิดออกกว้างฝาแฝดแสนสวยทั้งสองก็หัวเราะออกมาทั้งน้ำตาเมื่อถูกป้าจันกอดรัดแ
ตอน 95
บทที่ 95
และเมื่อเห็นป้าจันขมวดคิ้วสงสัยกับถ้อยคำพึมพำของแฝดพี่จึงได้รีบเอ่ยออดอ้อนเสียงหวานเบี่ยงเบนความสนใจของป้าจันให้มาลงที่ตัวเธอแทน
“ป้าจันขา...น้ำค้างยืนคุยจนเมื่อยแข้งเมื่อยขาไปหมดแล้วและตอนนี้ก็คิดถึงคุณพ่อที่สุดเลยเราเข้าไปหาคุณพ่อกันเถอะค่ะ”
“ตายแล้ว! ป้าลืมเสียสนิทเลย ดีใจเพลินไปหน่อย ไป
ตอน 96
บทที่ 96
“น้ำหนาวรักคุณพ่อค่ะ หนูขอไปพักก่อนนะคะ” นาราภัทรก้มลงกราบกับอกอุ่นของบิดาจากนั้นก็ลุกขึ้นช้าๆ ไปสวมกอดป้าจันผู้ที่ตนเองรักไม่ต่างจากมารดา
“น้ำหนาวรักป้าจันค่ะขอบคุณที่ทำทุกอย่างเพื่อพวกเรา”
นาราพรรณลอบถอนหายใจอย่างเป็นห่วงขณะมองตามร่างบอบบางของพี่สาวที่ก้าวเดินออกไปอย่างเชื่องช้า
“น้ำค้าง