ตอน 50
พายุรักแห่งเม็ดทราย
บทที่ 50
เมื่อนาราภัทรจับมือเขาให้แตะสัมผัสลูบไล้ที่ปทุมอิ่มเต่งตึงกุหลาบหวานฉ่ำพร้อมพรักด้วยน้ำเกสรดอกไม้ก็ทำให้ลืมความตั้งใจเดิมของตนเองเสียสิ้น
“ให้ตายเถอะ! เราขอเป็นปีศาจร้ายในสายตาของเจ้าตลอดไป”
เจ้าชายแห่งท้องทะเลทรายสบถลั่นยอมศิโรราบให้ความปรารถนาเพลิงสวาทดวงไฟแห่งสิเสน่หาที่ลุกโชนทั่วเรือนก
ตอน 51
บทที่ 51
“ง่วงนอน” นาราภัทรครางงึมงำเอยกายพิงกับอกกว้างดวงตาหลักอึ้งเปิดแทบไม่ขึ้น
“รู้แล้วยอดรัก รออีกประเดี๋ยว เราเช็ดตัวเจ้าให้แห้งก่อนมิเช่นนั้นจะไม่สบายเอา”
เจ้าชายหนุ่มกระซิบปลอบข้างใบหูเล็กพร้อมกับกดจุมพิตแผ่วเบาที่เรียวปากอวบอิ่มหวานล้ำยิ่งกว่าน้ำทิพย์ใดๆ ในโลก เมื่อเช็ดตัวให้หญิงสาวเรียบร
ตอน 52
บทที่ 52
“คุณฉวยโอกาสทำลายน้ำหนาวตอนที่น้ำหนาวเมาไม่รู้เรื่อง”
ด้วยความเข้าใจผิดทำให้นาราภัทรชี้หน้าด่าเจ้าชายซารีฟร์ไม่ได้หยุดหย่อน คิดว่าคนคออ่อนอย่างเธอกินเหล้าหรือเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ผสมอยู่ด้วยแค่ไม่กี่แก้วก็ทำให้เมาได้
เจ้าชายแห่งแผ่นผืนทะเลทรายกล้ำกลืนความเจ็บร้าวได้อย่างยากเย็นสาวเท้าเ