ตอน 45
พายุรักแห่งเม็ดทราย
บทที่ 45
“รู้สึกว่าพวกมึงจะยัดเหยียดชาติตระกูลของสัตว์สี่เท้าที่แสนรู้ให้กูเหลือเกิน จำไว้ว่ากูชื่อเจ้าชายซารีฟร์ อัล ริฟาอีลส์ เจ้าชายองค์รองแห่งประเทศอัลนูรีน ท่องจำใส่หัวกะโหลกของพวกมึงไว้ จะตามไปแก้แค้นเมื่อไหร่ก็ได้กูจะต้อนรับปูเสื่อเลี้ยงดูอย่างดี”
ฝากถ้อยแถลงขู่กำชับเรียบร้อยแล้วเจ้าชายซารีฟร
ตอน 46
บทที่ 46
นาราภัทรสะอื้นฮักขณะหยัดเรือนกายเข้าหาความแข็งแกร่งร้อนผะผ่าวที่เต้นตุบๆ แนบชิดกับเรือนกายของเธอ และเมื่อเจ้าชายซารีฟร์สอดกระหวัดลิ้นเข้ามาแตะสัมผัสดูดชิมก็รีบสนองตอบบดเบียดเรียวปากสอดลิ้นตนเองเข้าไปควานหาความหวานฉ่ำสนองความต้องการที่กำลังปะทุเดือดรอการปลดปล่อย
“ราชิต โทรหาหมอหลวงในอัลนูรีน
ตอน 47
บทที่ 47
“ยะ...ยิ่งกว่าถูกเสียอีก”
เจ้าชายซารีฟร์ครางแทบไม่เป็นภาษาเรือนกายสั่นเทิ้มหายใจติดขัดเมื่อนาราภัทรมอบความสำราญทั้งจากมือนุ่มและเรียวปากอวบอิ่ม เขาลดใบหน้าลงเข้ากดจุมพิตตรงซอกคอระหงกัดเบาๆ ตรงแอ่งชีพจร มือหนาร้อนผ่าวรูดกางเกงที่นาราภัทรสวมอยู่ลงมากองอยู่ตรงหัวเข่าจากนั้นก็สร้างความสำราญซาบ