ตอน 43
พายุรักแห่งเม็ดทราย
บทที่ 43
“แองจิล่า! เดี๋ยวก่อนสิ”
นาราภัทรวิ่งตามไปทุบประตูห้องจับลูกบิดพยายามเปิดออกแต่เปิดเท่าไหร่ก็เปิดไม่ได้ ใบหน้างามถอดสีเผือดไร้สีเลือดรับรู้ได้ทันทีว่าแองจิล่าทิ้งเธอไปแล้ว
“ไม่ต้องเปิดให้เมื่อยหรอกน้ำหนาว ประตูติดล็อกจากภายนอก เปิดยังไงก็เปิดไม่ได้หรอก”
พอลหัวเราะร่วนยืนอยู่ใกล้ๆ กับทอมส
ตอน 44
บทที่ 44
โครม!!!...
“น้ำหนาว”
เจ้าชายซารีฟร์ตะโกนเรียกแก้วตาดวงใจด้วยความเป็นห่วง ดวงตาคมกริบลุกโชติช่วงด้วยดวงไฟลูกใหญ่ที่พร้อมแผดเผาทุกอย่างให้แหลกเป็นจุณ ใบหน้าคมเข้มถมึงทึงกัดฟันกรอดกำปืนในมือแน่นจนเส้นเอ็นตรงข้อมือปูดโปนเมื่อได้เห็นสภาพของหญิงอันเป็นที่รักซึ่งถูกผลักให้แนบกับผนังห้อง เสื้อที่ส
ตอน 45
บทที่ 45
“รู้สึกว่าพวกมึงจะยัดเหยียดชาติตระกูลของสัตว์สี่เท้าที่แสนรู้ให้กูเหลือเกิน จำไว้ว่ากูชื่อเจ้าชายซารีฟร์ อัล ริฟาอีลส์ เจ้าชายองค์รองแห่งประเทศอัลนูรีน ท่องจำใส่หัวกะโหลกของพวกมึงไว้ จะตามไปแก้แค้นเมื่อไหร่ก็ได้กูจะต้อนรับปูเสื่อเลี้ยงดูอย่างดี”
ฝากถ้อยแถลงขู่กำชับเรียบร้อยแล้วเจ้าชายซารีฟร