บทที่ 29

“ฮึ!...เชิญไปเบ่งอำนาจที่อื่น ที่นี่บอสตันไม่ใช่ประเทศของเจ้าชายและน้ำหนาวเป็นชาวไทยไม่ใช่ราษฎรอัลนูรีนไม่ต้องมาสั่ง น้ำหนาวไม่มีทางทำตามคำสั่งของเจ้าชายหรอก”

นาราพรรณตั้งใจฟังอยู่นานแล้ว ออกจะงงๆ ว่าบุรุษหนุ่มหล่อเหลาที่ค่อนข้างคุ้นตาผู้นี้เป็นใครและบาดหมางใจกับแฝดพี่ของเธอด้วยเรื่องอันใ

บทที่ 30

น้ำค้างยิ้มแห้งๆ ให้เจ้าชายแห่งทะเลทรายพร้อมกับเอ่ยพึมพำขอโทษเสียงแผ่วเบา

“น้ำค้างขอโทษแทนด้วยนะคะ นี่แหละน้ำหนาวตัวจริง น้ำค้างคงต้องขอตัวก่อน เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่น้ำค้างได้รู้จักกับเจ้าชายที่ใจดีเช่นเจ้าชายซารีฟร์และเจ้าชายฮารีฟร์”

“เราก็ดีใจเช่นเดียวกันที่มีโอกาสได้รู้จักสาวน้อยที่น่

บทที่ 31

“เรารับเจ้าเป็นน้องสาวแห่งราชวงศ์อัลนูรีนด้วยความเต็มใจอย่างยิ่ง”

“น้ำค้าง...เราโกรธตัวแล้วน่ะ”

นาราภัทรตะโกนเรียกอีกครั้งคราวนี้น้ำเสียงสั่นเครือยิ่งกว่ารอบแรกจากนั้นก็เอนกายหลบอยู่ข้างตึกเมื่อรับรู้ได้ถึงหยาดน้ำตาอุ่นที่เกลือกกลิ้งเอ่อคลอเบ้าจนทำให้ร้อนผ่าวไปทั่วดวงตา

“ขอบคุณเจ้าชายมากค