บทที่ 96 จัดการเองสิ

ภัสกรณ์ดวงตาเบิกโพลงกระหายเลือด มองไปที่ธวัลอย่างเกรี้ยวกราด “คุณไม่รู้ที่มาของแหวนวงนี้แล้วยังกล้าซื้อมาอีกหรือ ผมควรจะรังเกียจจิตใจที่พิการของคุณ หรือควรจะบังคับให้คุณพูดความจริงออกมาดี”

ธวัลใบหน้ายุ่งเหยิง “ความจริงหรือ งั้นฉันจะบอกความจริงกับคุณก็ได้ นังนี

บทที่97 มีหลานชาย

แสงสลัวในคาสิโน มุกมณีกำลังต่อสู้อยู่บนโต๊ะ

“ฉันมือขึ้น!”เสียงที่น่าตื่นเต้นอย่างไร้เหตุผล คืนนี้ฉันเพิ่งเริ่มจะมีโชค ต่อมาโชคก็เริ่มหายไป ชิปในมือก็น้อยลงเรื่อยๆ เสียมากขึ้น คืนนี้ฉันเพิ่งเริ่มจะมีโชค

“มุกมณี หยุดเล่นได้แล้ว เรากลับกันเถอะ” ระพินทร์ดึงมือมุกมณีไ

บทที่ 98 ตั้งชื่อ

มุกมณีอุ้มทารกไว้ในมือหันไปทางคุณชลธีแล้วก้าวเข้าไปหา

ทารกที่อยู่ในอ้อมแขนนอนหลับอย่างสงบนิ่ง ผิวขาวนวล จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากอมชมพูเล็กน้อย แลดูน่ารักน่าชัง

“ท่านนี้คือคุณชลธี คุณปู่ของคุณภัสกรณ์” พ่อบ้านที่อยู่ด้านข้างของเธอแนะนำ

“ดิฉันเคยเห็นคุณชลธี