บทที่ 9 ดูถูกเหยียดหยาม

ซูเลียชำเรืองมองหน้าจอโทรศัพท์ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มอันแสนหวาน เธอใช้นิ้วเรียวยาวกดปุ่มรับสาย

“ดาร์ลิ่ง อยู่ที่ไหนคะ ทำไมยังไม่มาล่ะ ปล่อยให้เค้ารออยู่ที่นี่คนเดียว น่าเบื่อจะตาย” ซูเลียพูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล แล้วผู้ชายคนไหนจะอดใจไหว

ที่แท้ก็เป็นแ

บทที่ 10 โดนตบฉาดใหญ่

นีรชามองแววตาที่ไม่เป็นมิตรของซูเลียแล้ว รู้สึกว่าภัสกรณ์คนนี้ช่างเป็นเทพเจ้าแห่งความซวยจริงๆ เจอหน้าเขาทีไรก็มีแต่เรื่อง

เธอทำหน้าที่พนักงานเสิร์ฟของเธออยู่ดีๆ ไม่ได้ไปยุ่งกับใคร แต่ทำไมซูเลียถึงทำกับเธอแบบนี้

นีรชามองภัสกรณ์ด้วยควา

บทที่11 ฉากเด็ด

ดวงตาของซูเลียส่อแววชั่วร้าย เธอเงยหน้ามองนีรชาอย่างทะนงตน“เธอนี่กล้ามากเลยนะ ทำชุดของฉันเปื้อน แม้แต่คำขอโทษสักคำยังไม่มี”

นีรชาหน้าแดงก่ำ เธอกำหมัดแน่น ไม่ยอมอ่อนข้อให้กับซูเลีย

เดิมทีซูเลียคิดจะกำราบนีรชาต่อหน้าภัสกรณ์ แต่ใครจะไปรู้ว่าผู้หญิงคนนี้