บทที่ 85 โลภเกินไปแล้ว

คำพูดของภัสกรณ์ทำให้นีรชาชะงักงัน

เขา ทำไมถึงถามคำถามแบบนี้ได้? จู่ๆเขาก็บอกรักเธอเหรอ?

น้ำเข้าสมองเขารึเปล่า ท่านประธานใหญ่ไม่ใช่แค่ต้องการแค่ร่างกายผู้หญิงเหรอ? เมื่อไหร่ แม้แต่หัวใจของหญิงสาวก็อยากได้ด้วยเหรอ? คุณแทน คุณมันจะโลภมากเกินไปแล้ว!

บทที่ 86 ช่างงดงาม

“นายน้อยคะ คุณน้ำ ทานข้าวค่ะ” น้าแขตะโกนเรียกและเคาะประตูเบาๆ

นีรชาใกล้จะหลับสนิทแล้ว ค่อนข้างเหนื่อยล่า ภัสกรณ์ก็คึกคักเหมือนกินอะไรเข้าไป พลิกท่าเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา มันทำให้เธอปวดไปทั้งตัว เขาเพิ่งจะลงไปจากตัวเธอ เธอเลยเหนื่อยจนตาหลับ

เขานอนพล

บทที่87 ท้องใหญ่มาก

นีรชาทานข้าวอิ่มมาก และได้นอนหลับอย่างเต็มอิ่ม จึงรู้สึกตัวเองนั้นสบายมากๆ

ภัสกรณ์ไม่ได้นอนอยู่ข้างๆเธอ เตียงนั้นจึงเป็นของเธอคนเดียว ถ้าหากไม่ติดว่ามีกุญแจมือและข้อเท้า ก็จะเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขสุดๆ

“คุณน้ำคะ ทานข้าวเย็นค่ะ...”น้าแขเรียกจากด้านนอกห้อง