บทที่ 7 เธอออกไปซะ

“ปั๊บ…” แล็ปท็อปของเขาถูกพับเก็บ ภัสกรณ์เอนหลังพิงเก้าอี้ รอยยิ้มที่มุมปากแฝงไปด้วยเลศนัย แววตาดูลึกลับน่าค้นหา เขาปลดกระดุมเสื้อออก เผยให้เห็นแผงอกหนากว้างอันแข็งแกร่งสมชายชาตรี

มุกมณีหน้าแดงกร่ำเป็นลูกตำลึง เธอมองว่าการกระทำของภัสกรณ์เป็นการเชื้อเชิญให้เธอเข้าไป ถึงเวล

บทที่ 8 ซุปเปอร์สตาร์สาวสวย

นีรชารีบวิ่งจากโรงเรียนไปที่ร้านอาหาร ซึ่งตอนนี้เลยเวลาเข้างานมา 20 นาทีแล้ว

นี่คืองานที่สามของเธอ และเป็นงานนอกเวลาที่คุ้มค่าที่สุดเท่าที่เธอเคยทำ Prague restaura

t ร้านอาหารตะวันตกอันดับต้นๆ ในเมืองซี คนที่เข้าออกร้านนี้ล้วนแต่เป็นซุปเปอร์สตาร์คนดังทั้

บทที่ 9 ดูถูกเหยียดหยาม

ซูเลียชำเรืองมองหน้าจอโทรศัพท์ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มอันแสนหวาน เธอใช้นิ้วเรียวยาวกดปุ่มรับสาย

“ดาร์ลิ่ง อยู่ที่ไหนคะ ทำไมยังไม่มาล่ะ ปล่อยให้เค้ารออยู่ที่นี่คนเดียว น่าเบื่อจะตาย” ซูเลียพูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล แล้วผู้ชายคนไหนจะอดใจไหว

ที่แท้ก็เป็นแ