บทที่ 55 เต้าหู้ผัดซอสเสฉวน

เสื้อผ้าที่เปียกโชกแนบไปบนร่างกายจนรู้สึกเย็น นีรชายืนขึ้นรู้สึกเพียงเมื่อยล้าบริเวณเอว ท้องน้อยปวดบวมเล็กน้อย เธอแอบกังวลอยู่ในใจ ความเกลียดชังที่มีต่อภัสกรณ์ก็เพิ่มมากขึ้นในทันทีทั้งๆที่เขารู้ว่าเธอกำลังท้อง กลับทำให้คนท้องลำบากทำเรื่องเช่นนี้ ช่างไม่มีความเป็

บทที่ 56 โศกเศร้าเสียใจจนถึงขีดสุด

นีรชาวางอุปกรณ์ทานอาหารเรียบร้อย จากนั้นไปยังห้องหนังสือเรียกภัสกรณ์กินข้าว

ภัสกรณ์กำลังวิดีโอคอลกันใครบางคนอยู่ ดูเหมือนอารมณ์ไม่ค่อยจะดี นีรชาแอบดูแวบหนึ่ง บนจอคอมพิวเตอร์คือผู้ชายวัยกลางคนที่ดูร่ำรวยมีชาติมีตระกูลเป็นอย่างยิ่ง พอเห

บทที่ 57 ให้เป็นของที่ฝังไปพร้อมกับเธอ

ท้องฟ้ามืดครึ้ม ดาวสักดวงก็ยังมองไม่เห็น ดูเหมือนกำลังกลั่นกรองลมพายุลูกหนึ่ง นีรชานั่งอยู่ใต้ไฟถนนสีเหลืองนวลคนเดียว น้ำตาราวกับน้ำท่วมที่เอ่อออกมามากล้นกำลังกัดเซาะอยู่บนใบหน้าของเธออย่างไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ความน้อยใจและความโศกเศร้ายิ่งรุนแรงมากขึ้น