บทที่ 48 แววตาของเขา

ภัสกรณ์จับหน้าของโมรีอย่างพล่อย แล้วจูบไปที่ริมฝีปากสีแดงสดของเธอ โมรีแสร้งดิ้นรนไปเล็กน้อย : “พี่แทน เค้าไม่เอานะ! ดูสิมีคนอยู่ข้างๆ!”

ฟังที่โมรีพูด การกระทำของภัสกรณ์ไม่มีท่าทีว่าจะลดลง ในทางกลับกันเขายิ่งหลงระเริงมากขึ้น โมรีเจ็บจนร้องออกมา

ไม่อยากมองต่อ

บทที่ 49 เธอต้องชดใช้ให้ผม

เห็นได้ดึงดูดความสนใจของนิรชามาสำเร็จ ภัสกรณ์ก็โล่งอกไปที มองดูแล้ว นิรชายังคงมีความรู้สึกต่อเขาอยู่

ท่าทีของภัสกรณ์ไม่ได้หยุดลง แถมยังโหดร้ายและป่าเถื่อนไปกว่าเดิม แต่ดวงตาที่ดำคล้ำกลับไม่สนใจผู้หญิงที่อยู่ใต้ร่างของเขาแม้แต่น้อย แต่เป็นจ้องมองมาที่นิรชาอย่าง

บทที่ 50 น่าสงสารจริงๆ

ภัสกรณ์จ้องมองเข้าไปในดวงตาของนิรชา คิดว่าจะเห็นถึงความไม่พอใจหรือการต่อต้านในสายตาของเธอ

แต่ไม่ใช่ ดวงตาของเธอนิ่งสงบเหมือนกับบ่อน้ำ ไม่มีความเคลื่อนไหวไดๆ ดูเหมือนว่าคำพูดของภัสกรณ์ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกอะไรเลย

หลังจากได้ยินคำพูดของภัสกรณ์แล้ว โมรีก