บทที่ 30 เอาตัวเข้าแลก

ฤดูร้อนของเมืองซีในเวลากลางคืนดูสวยเป็นพิเศษ อาคารสูง ถนน และตรอกซอกซอยที่เจริญรุ่งเรือง ตึกรางบ้านช่องและผับบาร์ต่างๆ ก็ดูสงบไปหมด

สายลมอุ่นๆ พัดเข้ามาในรถ ลัมโบร์กินีคันงามกำลังมุ่งหน้าสู่หมู่บ้านที่นีรชาอาศัยอยู่

“นีรชา ฉันให้เวลาเธอสิบนาที บอก

บทที่ 31 ค่อยซื้อใหม่

“ยัยน้ำ ผู้ชายที่อยู่ข้างนอกรวยมากใช่ไหม?”ตมิสาตาเป็นประกาย ไม่คิดไม่ฝันว่า ยัยเด็กนี่จะสะดุดตาจนได้ควงมหาเศรษฐี

“น้ำขอตัวไปเก็บของก่อนนะจ๊ะ”เธอก้มหน้าก้มตาเดินเข้าไปในห้อง เพราะไม่อยากได้ยินเสียงแม่เลี้ยง

“นังมุก แกนี่มันไม่ได้เรื่องเลย ดูซิ ขนาดนัง

บทที่ 32 พบกันที่ร้านหนังสือ

/

ณ ห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในเมืองซี

วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ จึงมีคนมาช็อปปิ้งเยอะเป็นพิเศษ ภัสกรณ์ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนแออัดยัดเยียด ความหล่อของเขาดึงดูดสายตาสาวๆ ในที่แห่งนั้นให้หันมามอง

“ว้าว ผู้ชายคนนั้นหล่อจังเลย”

“เป็นดาราหรือ