บทที่239 ความไม่พอใจ

อะไรกัน เพิ่งจะเจอหน้า พี่ชายที่รักของเธอก็จะให้เธอก้มหัวให้กับผู้หญิงคนนี้

ในใจของถิราเปี่ยมล้นไปด้วยความไม่เต็มใจ แต่เมื่อได้เห็นสีหน้าของภัสกรณ์ เธอก็กล้ำกลืนเก็บความไม่พอใจเอาไว้“นีรชา ฉันขอโทษ ที่เมื่อครู่ฉันพูดจาไม่ดีกับเธอ”

ปากเธอขอโทษ แต่หน้ากลับ

บทที่240 ไม่เลือกปฏิบัติ

ดวงตาของปาลนั้นต้องไปตรวจติดตามอาการที่โรงพยาบาล ดังนั้นหลังจากทานอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อย ภัสกรณ์จึงพานีรชาและปาลไปที่โรงพยาบาล

หลังที่แพทย์ตรวจดูอาการอย่างระมัดระวัง เขาก็แจ้งกับภัสกรณ์และนีรชาว่า ดวงตาของปาลฟื้นตัวได้ดีมาก เข้ารับการรักษาอีกสองครั้งก็จะหายเ

บทที่ 241 ตอบโต้อย่างรุนแรง

ถิราเปิดประตูเข้ามา เห็นหัวเข่าของนีรชาแดงด้วยบาดแผล ยืนขาข้างเดียวและเอามือข้างหนึ่งพยุงผนังไว้ เธอเห็นอย่างนั้นก็ยิ้มอย่างพอใจ “ว้ายยยยยย! คุณพี่สะใภ้คะ ไม่ทราบว่าคุณพี่เป็นอะไรเหรอคะ เจ็บมากไหมคะ ทำไมคุณพี่ไม่ระวังเลยคะเนี่ย หรือว่าเคยชินกับการเดินบนพื้นปูนม