บทที่236 ปกป้องเธอกลับลูก

นีรชาค่อยๆหยิบหนังสือนิทานที่อยู่บนพื้นขึ้นมา เธอนั่งข้างๆปาล ดวงตาเธอเอ่อล้นไปด้วยน้ำตาและอ่านออกเสียงเบาๆ“ในป่าลึก มีกระท่อมไม้อยู่หลังหนึ่ง ในกระท่อมนั้นมี….”

นิทานเรื่องนั้นถูกขัดจังหวะโดยฉับพลัน ปาลโอบกอดไหล่ของเธอไว้ ใบหน้าน้อยๆนั้นเงยขึ้นมองหน้าของนีร

บทที่ 237 คุณแน่ใจเหรอ

หลังจากหลับสบายทั้งคืน รุ่งสางนีรชาก็ตื่นขึ้นมา ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงเคาะประตูเบาๆอย่างระมัดระวัง“คุณพ่อครับ….”

ปาล! นีรชาลนลานรีบลุกขึ้นนั่ง รีบปลุกภัสกรณ์ “รีบตื่นมาใส่เสื้อผ้าเร็วคุณ ปาลมาแล้ว!”

เมื่อคืนภัสกรณ์สนุกสนานนอนหลับฝันดี เขาพลิกตัวอย่างงั

บทที่238 คุณพูดอะไร

ภัสกรณ์เห็นลูกชายพยายามที่จะเรียกร้องความยุติธรรมให้กับผู้เป็นแม่ เขารู้สึกสนุกและตลก “เจ้าตัวน้อย หนอยแน่ กล้าตีพ่อเชียวรึ!”

ปาลต่อปากต่อคำ “ผมเป็นลูกผู้ชาย ผมต้องปกป้องแม่ของผม”

นีรชาชี้นิ้วไปที่ภัสกรณ์แล้วหัวเราะร่า “ภัสกรณ์! คุณเห็นรึยัง มีคนคอยคุ้มคร